နင္ နဲ႔ ငါ နဲ႔ စကၠန္႕၀က္

လိုလိုလားလား တန္ျပန္မႈကို မလိုလားဘူး
ဒါေပမယ့္
ငါ
လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရိုးသားခဲ့တယ္။

မိုးေတြ ပြင့္တဲ့ ေန႔ေလာက္ေရာက္ရင္ေတာ့
ငါ ေမွ်ာ္ခ်င္ရဲ႕လက္တို႕ ျဖစ္ေနတာေတြကို
ေလာက္ေလာက္လားလား ျမင္ရံုေလာက္ေတာ့ ရေကာင္းရဲ႕။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါေလ .....။

ငါဆိုတာ
မင္းရဲ႕ မ်က္ႏွာရိပ္ မ်က္ႏွာကဲနဲ႕
ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ ရဲ႕ ထြက္သက္၀င္သက္ေလာက္ကိုပဲ
ရွဳတတ္တဲ့ ေကာင္ဆိုေတာ့ လူေတြ လိုတဲ့ ေန႔နဲ႔ ... ေ၀းခ်င္ေ၀းမွာေပါ့။

မေၾကာက္နဲ႔ ခ်စ္သူ
ငါေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းမွာ အသက္ရွင္ရတဲ့အေၾကာင္းေတြ အတိအက်ပါတယ္
ေဟာဒီ ငရဲလို ေလာကမွာ ပန္းဥယ်ာဥ္ ထုဆစ္ပ်ိဳးခ်မယ္။

ငါကို ယံုပါ
ယံုလိုက္စမ္းပါကြယ္
ပုရပိုက္ေတြ၊ ေပေရခ်ပ္ေတြမွာ
လက္မွတ္ေတြ၊ စာခ်ဳပ္ေတြထက္
ငါႏႈတ္ထြက္က ရဲရဲ ၿမဲၿမဲ ရွိတယ္ဆိုတာ ယံုလိုက္စမ္းပါ။

ငါတို႔ တည္ခဲ့တဲ့ ပထမေန႔က ထာ၀ရေန႕ ။။။

- ေနႏွင္းစက္ -

ပြဲ

ပြဲ

ငါ့ကိုငါ ႏႈတ္လွန္ထိုး
ရိုးရိုးေလးေျပာရရင္
အႏႈတ္နတ္ဘုရားက ငါ့ကို က်ိန္စာတိုက္
အမိုက္ေမွာင္ထဲမွာ ငရဲအထပ္ထပ္က်
ဘယ္သူ႔ဘ၀က ငါနဲ႔ က ျပေနရမွာလည္း ....

ေနႏွင္းစက္

ဒီကဗ်ာကို ဆက္ကဗ်ာရင္ ကဗ်ာ

ဒီကဗ်ာကို ဆက္ကဗ်ာရင္ ကဗ်ာ

ကဗ်ာသာတုန္း ကဗ်ာငင္
ကဗ်ာရြာတုန္း ကဗ်ာခံ
ကဗ်ာရွိခိုက္ ကဗ်ာစိုက္
ကဗ်ာေပါက္နဲ႔ ကဗ်ာေကာက္ေတာ့
ကဗ်ာငတ္တုန္း ကဗ်ာတြင္းထဲက်
ကဗ်ာထပ္ ကဗ်ာညွပ္ေတြစိုက္
ကဗ်ာၾကားထဲ ကဗ်ာညပ္
ကဗ်ာခ်င္တဲ့ ကဗ်ာ ကဗ်ာေျပာင္း
ကဗ်ာလံုးေခါင္းထဲ ကဗ်ာသာ
ကဗ်ာ မေျပာင္း ကဗ်ာေကာင္းမျဖစ္
ကဗ်ာအသင္းနဲ႔ ကဗ်ာ အသင္းနဲ႔ ကန္တဲ့ပြဲမွာ
ကဗ်ာအသင္းရဲ႕ ကဗ်ာနံပါတ္ ကဗ်ာက
ကဗ်ာအသင္းရဲ႕ ကဗ်ာေပါက္ထဲကို ကဗ်ာလံုးေတြ ကန္သြင္း
ကဗ်ာအသင္းခမ်ာ ကဗ်ာ မတတ္ေတာ့လို႔ ကဗ်ာရည္ေတြနဲ႔ ကဗ်ာၾက
ကဗ်ာေန႔က ကဗ်ာစကားေျပာၿပီး ကဗ်ာဗ်ဴးေျဖ
ကဗ်ာအုတ္မွာ ကဗ်ာထိုးၿပီး
ကဗ်ာမိုးရွင္းခ်
ကဗ်ာဖို ကဗ်ာမ ကဗ်ာစကားေျပာ ကဗ်ာစာေရး ကဗ်ာေျဖေပးေတာ့ ကဗ်ာတြဲျဖစ္
ကဗ်ာေမြး ကဗ်ာႀကီး ကဗ်ာဂ်ီး(ေခ်း) ေတြ တက္ကပ္ၾက
ကဗ်ာေရာင္ေတြကို ကဗ်ာနဲ႔ ကဗ်ာတံ့ေပၚပစ္တင္
ကဗ်ာေယာင္ေတြ ကဗ်ာေယာင္ေယာင္လာ
ကဗ်ာကန္ႀကီးထဲ ကဗ်ာႀကီး ကဗ်ာခ်ေတာ့
….. ….. …… ကဗ်ာ ….. ….. ……

ေနႏွင္းစက္

ခရီးသြားစကၠဴမ်ား

ခရီးသြားစကၠဴမ်ား

ဒါဟာ ၾကားဖူေနက်စကားတစ္လုလား
ၾကာပြင့္ေတြနဲ႔ ေကာင္းကင္ဆိုရင္
အဲဒီစကားမွာ လြန္က်ဴမႈေတြ ရွိတယ္။
ကတ္ေၾကးတစ္လက္ရဲ႕ ရာဇ၀င္အေၾကာင္း
ငါ့တို႔ စကားမစပ္ျဖစ္ခဲ့ၾက။
“ရာဇ၀င္” ေရ …..
နင့္ရဲ႕ ရြာရန္ရာႏႈန္းထက္
ငါက ပိုၿပီး အပူအပင္ ကင္းခ်င္တဲ့ေကာင္။
စည္းစိမ္သက္၀င္မႈေတြထဲ
ငါ့အခန္းက႑က နင့္စီမွာ တစ္ေျဖးေျဖး ၀ါးမႈန္ေ၀ေဖ်ာ့
၃ နဲ႔ ၄ ေတြေလာက္ပဲ ေ၀း
ဘယ္သူကမွ ေဆြးေျမ႕ေစေၾကာင္း
ဆုမေတာင္းခဲ့ ေလာက္ပါဘူးေလ။
နင့္မ်က္ေစာင္းတစ္ျခမ္းမွာ ငါ့ဘ၀က
ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွသမွ်ေပါ့။
ငါ့လက္ေတြ မီးၿမိဳက္ မသတ္နဲ႔ “ရာဇ၀င္”
တေယာမထိုးတတ္ေပမယ့္
ငါ့ ၿမိဳ႕ရိုး က်ိဳးသြားပံုကို
ဘယ္လို ေသာကနဲ႔ မွ ငါလွည့္မၾကည့္ဘူး။
ဒီမွာ ရာဇ၀င္
ငါတို႔ ပ်ိဳးတဲ့ လမ္းက နင္တို႔နဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ လန္းထားတယ္။
ေသမႈေသခင္းမျပဘဲ ငါထြက္သြားမယ္။
ေသတမ္းစာမွာ
ဘယ္သူမွ မဖတ္ဖို႔ အထပ္ထပ္ေရး
တကယ္ေတာ့ ဘယ္အရာမွာမဆို
တံခါးေတြ ဓါးေတြ ရွိေနၾကတုန္းပဲ။
ငါ့ကိုငါ အားမရတဲ့အခါ
အသံစူးစူးေတြ တေ၀ါေ၀ါေျပးလႊား
ဒီနားနဲ႔ ၾကားတဲ့ ဒီစကား ဒီနားမွာတင္ ေပ်ာက္သြားတယ္။
တစ္ေန႔လာ တစ္ေန႔ျပန္
ေနာက္ၿပီး ေနာက္တစ္ရက္
ငါကၽြမ္းတစ္၀က္ထိုးၿပီး ေဘာလံုးပြဲၾကည့္တယ္။
မြန္တီလီဗို ကန္ခ်က္ တိုင္ထိၿပီး ထြက္သြားတုန္းက
ငါနင့္ကို သတိမရတာ ေသခ်ာတယ္ “ရာဇ၀င္”
စကားလံုးနဲ႔ ခင္းထားတဲ့ လမ္းေပၚ
စကားလံုးနဲ႔ ေလွ်ာက္
စကားလံုးေတြ ေပ်ာက္သြားေတာ့
စကားလံုးနဲ႔ ျပန္ေကာက္
ဒါနဲ႔ပဲ စကားလံုး ခရီးမေရာက္ျပန္ဘူးေပါ့။

ေနႏွင္းစက္
အေဆာင္ ၂၆ အခန္း ၂၆

ဘယ္လိုေခါက္ေခါက္
ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္ မျမည္တဲ့ တံခါးကေန
ငါ၀င္ခဲ့ပါ့မယ္။

ရက္ရာဇာရဲ႕ အသက္ရွဴသံကို တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ေဖးမ
ငါတို႔ လမ္းက ခရီးဆန္းမဟုတ္လို႔
ခလုတ္ေတာ့ မကင္းဘူး …..။

တစ္လွည့္စီအရိပ္ေပးရင္း
အေ၀းဆံုးအထိေပါ့ကြယ္ ။
ဒီေခတ္ႀကီးက ကိုယ့္ေရကိုခ်ိဳးၿပီး
သူမ်ားကို ေျခထိုးခ်င္တဲ့ ေခတ္။

သတၱဳနံ႕ေတြနဲ႕ ရပ္ကြက္
ေနာက္ျပီး
စကၠဴစုတ္ကို ထမင္းလို ထုတ္စားသူေတြရဲ႕
အေရခြံ႕လဲမႈနဲ႔ ေ၀းေ၀းကို သြားမယ္။

ရင္၀ွက္အံဆြဲေရ ……
ငါ့ရင္မွာ ခိုၿပီး ရဲရဲႀကီး ၀ဲသြားလိုက္ၾကစို႔။

ေနႏွင္းစက္

စကၠဴစားၾကသူမ်ား

စကၠဴစားၾကသူမ်ား

ဘ၀ေပးကုသိုလ္ေကာင္းတဲ့သူေတြက
စကၠဴေလယာဥ္ပ်ံႀကီးစီး
ခရီးေတြသြားၾကတယ္။
စားပြဲေသာက္ပြဲေတြကို
ကုန္ေအာင္မစားၾကဘူး။
ငါးမန္းေတာင္ဟင္းခ်ိဳနဲ႔ ၀ိုင္နီေတြေသာက္တယ္။
အေအးခန္းထဲ ေခါင္းတလႈပ္လႈပ္
ဘီးတပ္ကုလားထိုင္ေပၚ ပါးစပ္တလႈပ္လႈပ္
သူတို႔ တံခါးဖြင့္ဖို႔လက္မလိုဘူး
သူရဲ႕ မဒမ္ ပိုကာ၀ုိင္းသြားတယ္
သူ႔သမီးငယ္ ပါတီတတ္တယ္
အရံ လူမငယ္ေတြနဲ႔ သီခ်င္းေတြ ဆိုၾက
ညအိပ္၀တ္စံုက သက္ရွိတြန္႔ေခါက္ေတာင္တန္းမ်ား
တစ္ညနဲ႔ ေနာက္ တစ္ည
ကုတင္ေပၚက ေကာက္ေၾကာင္းေျပာင္းေျပာင္းသြားတယ္။
သူ႔ေခါင္းေတြ ေသးေသးလာတယ္။
သူ႔လက္ေတြ ႀကီးလာတယ္။
ခႏၶာေဗဒ ကမာၻႀကီးနဲ႔ တူတူလာ
ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းက က်ံဳလီ
ဘ၀ေပးကုသိုလ္ေကာင္းသူေတြက
စကၠဴေတြစားၿပီး ေျမႀကီးထဲသြားၾကတယ္ …..

ေနႏွင္းစက္

ကဗ်ာရွည္

ကဗ်ာရွည္

စကားလံုးမ်ားမ်ား၊ စာမ်က္ႏွာမ်ားမ်ား၊ လိုင္းမ်ားမ်ားေရးလို႔ ခင္ဗ်ားကဗ်ာရွည္သြားၿပီထင္ေနလား။ ကဗ်ာရွည္ရွည္ေရးဖို႔ လွ်ာရွည္ရွည္ စကားရွည္ရွည္၊ အလုပ္ရွည္ရွည္၊ အရပ္ရွည္ရွည္၊ အေတြးရွည္ရွည္၊ တဆိတ္ ခင္ဗ်ား လက္တန္ေျခတန္ေတြ ရွည္လြန္းတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၾကားျဖတ္ေျပာခ်င္တာက ခင္ဗ်ာ နဲ႔ က်ဳပ္ ကိစၥ။ ခင္ဗ်ားဘယ္သူလည္းဆိုတဲ့ ကိစၥ။ က်ဳပ္ဘက္ကၾကည့္ရင္ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ား က်ဳပ္က က်ဳပ္၊ က်ဳပ္ဘက္က မၾကည့္ဘဲ ခင္ဗ်ားဘက္ကၾကည့္ေတာ့ ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ က်ဳပ္ကခင္ဗ်ား၊ က်ဳပ္နဲ႔ ခင္ဗ်ားၾကားမွာ ကဗ်ာရွိရင္ က်ဳပ္ ကဗ်ာ ခင္ဗ်ား ခင္ဗ်ား ကဗ်ာ က်ဳပ္ က်ဳပ္ နဲ႔ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ား ကဗ်ာက က်ဳပ္ က်ဳပ္ နဲ႔ ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္က ကဗ်ာက ခင္ဗ်ား ကဗ်ာနဲ႔ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ား က်ဳပ္က က်ဳပ္ က်ဳပ္နဲ႔ ကဗ်ာက ခင္ဗ်ား ခင္းဗ်ားက က်ဳပ္၊ ဒီလိုဆိုရင္လည္း ႐ႈပ္ေနတဲ့ ကိစၥကို ဒီတိုင္းထားလုိက္မယ္။ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေျပာမယ္ ကဗ်ာရွည္၊ ကဗ်ာတို ကိစၥဆက္မယ္။ “ ကဗ်ာ တို/ရွည္ တစ္ပြဲေလာက္ ” “ ဟင္းနဲ႔လား သၾကားနဲ႔လား ” “ အခ်ိဳ ေလ်ာ့လုိက္တာေပါ့ဗ်ာ ” ဒီစာမ်က္ႏွာေက်ာ္ ဟိုစာမ်က္ႏွာေရာက္ရင္ ဒီစာမ်က္ႏွာက ဟိုစာမ်က္ႏွာျဖစ္ၿပီး ဟိုစာမ်က္ႏွာက ဒီစာမ်က္ႏွာျဖစ္သြားမယ္ ဒီစကားမ်က္ႏွာေပၚက ဒီစာေၾကာင္းေတြ နဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြက ဟိုစာမ်က္ႏွာေပၚ ေရာက္မလာဘဲ ဟုိစာမ်က္ႏွာျဖစ္သြားတဲ့ ဒီစာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ဒီအေၾကာင္းေတြက ဟိုအေၾကာင္း အျဖစ္နဲ႔ က်န္ခဲ့ၿပီး ဟိုစာမ်က္ႏွာက ဒီစာမ်က္ႏွာျဖစ္ၿပီး ဒီအေၾကာင္းအရာဆိုတဲ့ ဟိုအေၾကာင္းအရာ အသစ္ေတြကို ျမင္ရၿပီး ဟိုအေၾကာင္းအရာျဖစ္မယ့္ ဒီအေၾကာင္းအရာက အေဟာင္း ျဖစ္သြားမယ္။ အျမင္ရွည္ရွည္ျမင္ၾက။ ဒါလုိအပ္ခ်က္ အရည္အခ်င္းလား လံုး၀ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ငါ မေထာက္ခံဘူး မိတ္ေဆြ။ အၾကည့္ေတြ ရွည္ရွည္။ အသံေတြရွည္ရွည္။ သတိရွည္ရွည္။ အိပ္မက္ရွည္ရွည္ထဲ။ ဆံပင္ရွည္ရွည္၊ လက္သည္းရွည္ရွည္၊ အရပ္ရွည္ရွည္၊ လက္တန္သြယ္သြယ္ ရွည္ရွည္၊ ငါမျမင္ဘူးတဲ့ ေကာင္းမေလး အလွရွည္ရွည္၊ သူမ လမ္းမရွည္ရွည္ေပၚက တိုက္ခန္းရွည္ရွည္ထဲ ထိုင္ခံုရွည္ရွည္ေပၚမွာ စႏၵရား မည္းမည္းရွည္ရွည္ႀကီးေပၚက ခလုတ္ ျဖဴျဖဴ မဲမဲ တိုတို ရွည္ရွည္ေလးေတြေပၚ လက္ေခ်ာင္း ရွည္ရွည္ ျဖဴျဖဴ လက္သည္းရွည္ရွည္ မဲမဲေလးေတြနဲ႔ သီခ်င္းရွည္ရွည္ တစ္ပုဒ္ကို အလြမ္းရွည္ရွည္လြမ္းလိုက္ အသံရွည္ရွည္ဆြဲလုိက္။ ဒီလိုနဲ႔ ဆံပင္ မည္းမည္းရွည္ရွည္ေတြ ရွည္ရွည္လ်ားလ်ား လြန္႔လူး …. ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ….

ေနႏွင္းစက္