ျမား

`ျမား´

ငါ့ကို ငါ
ႏွစ္ခါ ခြဲျပီး က မယ္ ။

ေျပာပါ
အသင္ ေမ့ေနလား၊ ေမ့ေလ်ာ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနသလား။

ငါ(နင္)၊ သူ(မ)
``ဟာ .......... ´´
အားလံုးမွားကုန္တယ္

(ေနႏွင္းစက္)

``ည ဦး´´

``ည ဦး´´

`ေခတ္´
အဲဒီမွာ - ၂၄ ပစၥည္း မရွိဘူး
- သစၥာနီ ၀တၳဳတို မရွိဘူး
- ပိုးဟပ္ နဲ႔ ခ် ေတြ မရွိဘူး
- ေျမနံ႔ မရွိဘူး

`ခြင့္ျပဳပါဦး´ ..... `ခင္ဗ်ားဆိုရင္လည္း ေလစိမ္း၊ ေလနီေတြ ရွဴခ်င္ပါ့မလား´

အမွန္စကားသာဆိုေၾကးေပါ့။

ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုရင္
ႏႈတ္ဆက္ရမယ့္ ယဥ္ေက်းမႈမ်ိဳးမွာ
ဖုန္းမွား၀င္ေနၾကပါ `ေခတ္´

`ထားလိုက္ပါ´ ..... `ခလုတ္ဆြဲညွစ္တိုင္း က်ည္လိုက္ခ်င္မွ လိုက္မွာေပါ့´

ဒါေတြက သေကၤတ၀ါဒီ ဟုတ္မဟုတ္မေသခ်ာဘူး။

တံခါးမေခါက္ဘဲ ၀င္လို႔ရတဲ့ ျမိဳ႕ရိုးမွာ
ထိလြဲ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးေလးေတာ့
ရွိပါေစကြာ
သူတို႔လည္း
ကိုယ့္ႏွာေခါင္းကိုယ္ ငွားျပီး ျဖစ္ပ်က္ရွဳတာမွမဟုတ္တာ။

အသက္ရွဴၾကပ္တယ္ `ေခတ္´။

၀င္ေလထြက္ေလေတြ ထပ္ထပ္ထားလြန္းေတာ့
အတင္းဖုန္ထျပေနတဲ့လမ္းမွာ
ဘယ္ကားမွ အခ်က္ျပမမွားပါေစနဲ႔ေတာ့။

ဒါက
`ယာဥ္မေတာ္တဆမႈကင္းမဲ့ ဧရိယာ´။

`ေခတ္´
မ်က္ႏွာသစ္ျပီး အိပ္ေတာ့မွပဲ
အိပ္မက္အတြက္ ငါစိတ္သန္႔သြားေတာ့တယ္။

`ခြင့္ျပဳပါဦး´ ..... `ခင္ဗ်ားလည္း ပ်င္းေနေရာေပါ့´။

(ေနႏွင္းစက္)

ငါ ..... ကဗ်ာဆရာ

ငါ ..... ကဗ်ာဆရာ

ေဘာပင္ နဲ႔ စာအုပ္ပါ
လြင့္ပစ္လိုက္
ဘာမွမပါလည္း ရတယ္။

(ေနႏွင္းစက္)

လႊတ္ .....

ငါ့ လက္ကို၊

၊ေနာက္၊ ငါ့ အက်ႌစကို၊

ငါ့ ေနာက္ေက်ာ ကို။

 

ျဖစ္ႏိုင္ရင္

ငါ လည္း ငါ့ေနာက္ မလိုက္န႔ဲ။

 

ဒါမွ ... ငါ 

လြတ္။

 

(ေနႏွင္းစက္)

 

ေခါင္းစဥ္ေလးကေတာ့ ရုပ္ေသး ေျပာဖူးတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလး ျဖစ္ပါတယ္.. 

အဲဒီေန႔က လမ္းမွာေတြ႔တာ ေကာက္ၾကည့္ေတာ့

မျမင္မိတဲ့ အခါ
အဲဒီနားမွာ ဘာရွိလည္း ....

အိုကြယ္ ... ငိုခ်င္လိုက္တာမ်ား ... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ ဘုရားတရားတမိ ...
ဘယ္မွာ ... ဘယ္မွာ ....
က ... ခ ... ဂ ... ဃ ... င ...
ေနာက္ျပီး
။... သုည ...။

သံုးစကၠန္႔ျခားဆီ တခါရြတ္ ... ရြတ္လိုက္တိုင္း ... ဂလိုဏ္သံေပါက္ ...
ေဟာ .. ေဟာ ... အခုလွမ္းျမင္ရတဲ့ တိုင္းျပည္ႀကီး ေခြ်းရဲရဲ သံရဲရဲ နဲ႔ ... ။


လာျပီ ... လာေနျပီ
လာေနၾကျပီ ..... ။
နာရီက ( ... း ... း ... )
တိတိက်က်
ေရာက္ရွိေနရာ ေဒသ
( Latitude: ..... )
( Longitude: .....)
မ်ားမၾကာမီ ..... ။

ဆိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ ... အိပ္မက္ေတြ လြန္႔လူးလာမွာေႀကာက္လို႔
... ငါက ...
စိတ္ အထြက္ နဲ႔ ကာမိ ...
ေကာင္းကင္မွာ ဖုန္တက္ ... အာရံုေထြးျပားျခင္းက .. စိုးထိတ္မိ ...
ထြက္မသြားပါနဲ႔ ... ထြက္မသြားပါနဲ႔ .....
... ဒီ အမိုးက ... ဒီ နံ နဲ႔မွ အံကိုက္မို႔လို႔ပါ ...
ငါ လဲ ငါမဟုတ္တဲ့ ကိုယ္ပြားေလးကို ႏွေျမာမိ ...
ငါ့ ကို ငါ ျပန္လည္ရွာေဖြမိေတာ့မွ ငါက ပြတ္ႀကိတ္သံနဲ႕တင္ ဖ်ား ေနတဲ့ ... ” လူ “ အတု ....။


ေထာင္းေထာင္းေက် ခရာျပတ္နဲ႔ လတ္တေလာ မ်ား
ေပၚေပၚထင္ထင္ကူးခ်ျပ
သူက .. ငါက (လူ အတု)
ပြင့္ ရာ လင္း ရာ ေနထိုင္ ရာ
အမွတ္မထင္ ( ) လမ္း ေထာင့္မွ မ်က္စိ တစ္မွိတ္
ငါ ..... .....

ခုႏွစ္သံပါး အရိပ္အေျခေတာင္ နင္းျပီး ....
ခႏၶာေအာက္ေႀကာ က ေအာက္စူးစူးရနံ႔ကိုရ ....
ဘာဆိုဘာမွ မရွိလိုက္ဘူး ...
အားလံုး ( ) ...
သိပ္ျပီးေသခ်ာတယ္ ...
ရက္သတၱပတ္ ၈ ရက္အႀကာမွာ ..
ရႈိက္သံကို နားစြင့္ခဲ့ေရာ .. ျပီးမွ ... မွားသြား ...
ဟုတ္တယ္ ဟုတ္တယ္ ...
ပါးဟပ္ေတြ အနံ႔ကို ခင္းက်င္းျပသထားတဲ့ ပြဲမွာ....
သူက ေလမရႈပဲ ... ကြဲေနတဲ့ ... စကားလံုး ...


ရွိ (ရွိေန) ဦးမွာလား
ေျပာစရာမ်ား
ထား(သြား)စရာ နည္းနည္းမ်ားမ်ား
ေဟာ ဟိုးနား ..... ခလုတ္ထိ ျပီး တ . တ
ေနၾကတယ္ ။

(ေနႏွင္းစက္) (ရုပ္ေသး)

မမွီမကမ္း ကဗ်ာ

မမွီမကမ္း ကဗ်ာ

အခုခ်က္ျခင္း
ငါ ရူးပစ္လို႔ရမလား .....

ဟိုေန႔တေန႔က ဖတ္မိလိုက္တယ္။

ကိုယ့္လက္ေတြ ကိုယ္ျပန္သနား
နည္းနည္းေလးမွ အသြားမျမတဲ့ေကာင္။

အဲဒီေရွ႕နားေရာက္ရင္ ပစ္ခ်ခဲ့ပါ။

ဒီလမ္းလိုက္ဖို႔ မွန္တစ္ေခါက္ျပန္ၾကည့္
ငါ့အဆင့္က ၉ ဆင့္ေလာက္ ပုေနရဲ႕။

နီးနီးနားနား ထားလိုက္ရတာဆိုတာ
ငါ မွ ငါ။

အခု .....
လွမ္းမမွီ ကမ္းမမွီ
ကိုယ့္ေလနဲ႔ကို တိမ္နဲ႔ ေခါင္းနဲ႔ ေစာင့္တဲ့ ေကာင္ကငါ။

သံုးမရမွေတာ့ သြားေပေရာ့ေပါ့။

ျပန္ၾကည့္ပါ။ မွန္ၾကည့္ပါ။
ၾကည့္ခ်င္မွလည္း ၾကည့္ပါ။

ေသေသခ်ာခ်ာ အျပစ္ရွာျပၾကပါ။

တကယ္ေတာ့ ငါက ကိုယ့္ေနရာကိုယ္မသိပဲ ပလႅင္ေပၚတတ္ခ်င္တဲ့ ငနဲ။ ..... ။

(ေနႏွင္းစက္)
ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အတြက္ ခံစားေရးဖြဲ႔ထားတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ ... သူက သူတစ္ဖက္သက္ၾကိဳက္ခဲ့ရတဲ့ ေကာင္မေလးကို ``မိ၀တီ´´ လို႔ နာမည္ေတြ ေပးျပီး ကဗ်ာေရးတတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔ေနရာက ခံစားျပီး သူ႔အတြက္ လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးလိုက္ပါတယ္။ ခံစားေပးၾကပါဦးေနာ္. ။ (ဗလာ)

ႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာၾကာျပီးေနာက္

ေသခ်ာပါတယ္ဆိုမွာ
ဒီရင္ဘတ္မွာလား ေမး
ခပ္ေ၀းေ၀းမွ ရွိရက္ႏိုင္လို႔လား ..... ။

လက္တစ္ခ်က္အေ၀့မွာ အားလံုးၿပီးသြားတယ္။

အဲဒါ ``ဘံုႀကိဳးျပတ္တဲ့ ေဒ၀ီနတ္´´

ဒီမွာ ``မိ၀တီ´´
နင္ မသိလိုက္တဲ့ စကၠန္႔ ထူထူႀကီးထဲမွာ ငါ့ ေသရာေသေၾကာင္းရွိတယ္။

ေတာင္ေပၚမွာ တသြင္သြင္ လြင္ေတာက္
ငါ့ကမွ တလင္းကို ေရာက္ေစခ်င္ခဲ့တာလို႔
ေမာင္းခတ္ ေၾကျငာထားဦးမတဲ့လား ..... ။

`ရွဴး´
ရင္ဘတ္က ၾကားရံုေလးေတာင္ မေအာ္နဲ႔ေတာ့
ဆူးလြန္ရွင္းေတာက္ လြန္းတယ္ ... အဲဒီ အသံေတြက ... ဆူးလြန္ရွင္းေတာက္ လြန္းတယ္။

လက္တန္ႏွစ္ဖက္ ေသသြားျပီ .....
ေျပာခ်င္လြန္းလို႔ ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ ..... ..... .....
ငါက ေဒါင္ဒင္ျမည္တဲ့ နာရီအိုပါ။

ငါ့မွာေကာက္ရတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္ေတာင္ မရွိခဲ့ရဘူး။

ေနာက္ေတာ့လည္း ေျပာဦးေပါ့ `` မိ၀တီ´´
ငါက စာမ်က္ႏွာ ၈၀ စာ ရယ္စရာဟာသ .....
အဲဒီမွာ အေစ့အငံု တစ္ရာ၊တစ္ေထာင္ေလာက္
ေမွာက္လ်က္လဲတာ နင္မွမျမင္လိုက္ပဲကိုး ..... ..... ။

ရိတ္သိမ္းသြားလိုက္ပါျပီတဲ့
အဲဒါ
အားလံုးေမ့သြားတဲ့ ေသျပီးသား သစၥာပဲ။

ေသခ်ာတယ္
`ငါ ... ေနာက္ထပ္ ... ဘယ္ေတာ့မွ ... ထပ္မရြတ္ဘူး´။

ေနစမ္းပါဦး ``မိ၀တီ´´
နင္ မသိသမွ် ငါ့အေၾကာင္း ဒါအကုန္ပဲ တဲ့လား။

ျပီးေစေတာ့။
ၿပီးပါေစေတာ့ကြာ။

ေနာက္ထပ္ ... ထပ္ေျပာရေၾကးဆိုရင္
` ၁၆၈ နာရီထက္ နင္ပိုလင္းႏိုင္ပါေစ´ မိ၀တီ။


(ေနႏွင္းစက္)

ရာသီဥတုမျပည့္တဲ့ အက္ေဆး

ရင္၀ွက္အံဆြဲေရ ..... ..... .....

ငါ ..... ..... ..... ..... .....

ရပ္ ....

တန္႔ .....

ေပ်ာက္ .....

သုဥ္း .....

ျပီးခဲ့ေသာ၊ ယခု၊ ေနာက္ေနာင္

ရပ္ .....
တန္႔ .....
ေပ်ာက္ .....
သုဥ္း .....


(ေနႏွင္းစက္)

ရင္မွလင္းေသာ ျမစ္တစ္စင္း

ႏွင္းရည္ ႏွင္းလက္ အခက္ ျခင္းယွက္

ခ်ည္ယက္ထားတဲ့ ျခံဳထည္

၀န္ရိုးစြန္း ဂုဏ္သတၱိေတြ ျပည့္၀တင္းကားေနတယ္...................



ေနလက္တန္နဲ႕ ခဏလြဲတုန္းက

အရိပ္တို႕ အေပၚယံထက္ပိုခဲ့တယ္.........



၀ိညဥ္ပ်ိဳးတဲ့လက္မွာ အလကၤာေတြအစရွာမရခဲ့ဘူး...............



ေတာင္တန္းေယာင္ေဆာင္တဲ့ တိမ္တိုက္ရဲ႕

၂၄ နာရီ ဥပေဒသမွာ ငါက ခရုကမာ ဆိုတာ

နင္မသိခဲ့ျခင္းထဲက တစ္ခုတစ္ေလေသာ မွတ္တမ္းေပါ့.......



အိေျႏၵမရတဲ့ နင္းၾကမ္း၀ိေသသတို႕ကို

လွ်စ္လ်ဴ မ်က္ကြယ္... ျပဳရက္ေလလား..ေကာင္မေလး...........



ႏွင္းခါး၊ ေႏြခါး၊ မိုးခါးေရလည္း မေသာက္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး............



မ်က္ရည္ခံထိုးဖို႕အတြက္ဆိုရင္

အမာရြတ္နဲ႕ အခြံ႕က ကိုယ့္အဆန္ကိုယ္မုန္းမိလိမ့္မယ္.......



ဒီလိုနဲ႕ ရာဇ၀င္အပ္ဖ်ားမွာ ေကာင္းကင္ေျမၾကီး ဂေဟတို႕

အယူခံလႊာအတြက္ ပန္းေ၀ေတာက္လင္းခ်ိန္ကို

ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ၾကိဳးမွာ အထံုးအေထာက္မရွိေစခဲ့ပါဘူး........



ကုန္းလား..........ေရလား.........

တစ္ခုသာေျပာေပးပါ................

ဖားတစ္ပိုင္း ငါးတစ္ပိုင္းဘ၀ကို မသာယာႏုိင္လို႕ေလ..................



ဦးမညြတ္.. ဒူးမေထာက္ေပမဲ့...

လက္နက္ခ်ျပီးသား ေသနဂၤေတြက

ဘာကိုမွ မျငင္းပယ္ေၾကာင္း သက္ေသေတြပါပဲ........



ေနေမွ်ာ္တဲ့ ဂါထာမရွိလို႕

ငါ့အရိပ္ေတာင္ ငါ့ေနာက္မလိုက္ခဲ့ပါနဲ႕.........



တြဲသြားမွာပါ ခ်စ္သူ... ဆြဲသြားမွာ မဟုတ္ဘူးေလ........



ေလညႊန္တန္မဟုတ္ျခင္လို႕ ခပ္မတ္မတ္ရပ္တန္႕ျပလိုက္တာ

ခိုမခိုဆံုးျဖတ္ႏိုင္ဖို႕

တစ္ခ်က္ေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္ နင္းပါ.. ဒီအရိပ္ကို နင္းၾကည့္ပါ........



အသြား၀င့္၀င့္အတြက္ လည္စင္းဖို႕အသင့္ရွိသလို

အလင္းတဖိတ္ဖိတ္ကိုလည္း ဦးေမာ့ခံယူခ်င္ပါရဲ႕ေလ..............



ညေဟာက္ပက္ေတြအတြက္

အိပ္မက္တို႕ျဖည့္ထည့္ထားရာအရပ္ကို

အမွိဳက္လို႕ နင္ျမင္ရင္လည္း..........

ပစ္လိုက္ပါသခင္ရယ္..............

ဒီကမၺ်ည္း ေသြးစို႕စို႕ရွိေၾကာင္းကို ေတာ့

တံခါးဟထားရံုနဲ႕ နင္ျမင္ႏုိင္ပါေစသား.............................



(ေနႏွင္းစက္)

ရင္ဟပ္ေလေျပ

ရင္ဟပ္... ေလေျပ...

ဘယ္အရပ္က ျမစ္ဖ်ားခံမွန္းမသိတဲ့
ဗိုင္းရပ္စ္ကုန္စည္တစ္မ်ိဳး
ငါ့ေလွ၀မ္းထဲ အျပည့္အ၀ရမ္းေနၾကမ္းေနတယ္.....

ဆူေ၀သံေတြဥၾသဆြဲ
အလံစိမ္းေလးကေန နီကာ၀ဲကာလည္
ရပ္..... ခဏေတာ့ရပ္လိုက္....

နင္ေရာ ငါေရာ ပန္းပြင့္ေတြမဟုတ္ဘူး
ဥယ်ာဥ္မွဴးတို႔ မာန္မာနသာ ကိန္း၀တ္ေနခဲ့တယ္.....

မျပိဳင္တဲ့မ်ဥ္းေတြေပၚမွာရပ္မွေတာ့
ကားယားခြစရာမလိုပါဘူးကြယ္...........

ခြဲျဖာမထြက္ေရးအတြက္ေတာ့
တို႔ပစ္မွတ္ေတြ တစ္ထပ္တည္းၾကေစလိုပါတယ္.....

ဌာန္ကရိုဏ္းတို႔ရဲ႕ ကၾကိဳးကကြက္မွာ
ေလွကားခ်ိဳးတဲ့ နာမည္စာရင္းထဲ နင္အ၀င္မခံနဲ႕ေနာ္......

ေရွ႕ ကိုလွမ္းေမွ်ာ္လိုက္ေလ
ဘယ္လမ္းမွေတာ့ ပန္းခင္းေတာရွင္းျပီးသားမရွိ
ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း
ငါ့လက္နဲ႔ နင့္လက္ စည္း၀ါးနရီညီညီစီစီရွိေနရမွာေပါ့......

ရြက္လာခ်င္စိတ္သာရွိပါေစေလ
ငါပဲသယ္ကူေပးႏိုင္စြမ္းပါတယ္............

လံုေမပ်ိဳေရ...........................
တို႔လမ္းေတြအတြက္ အညြန္းပံုစံမလိုပါဘူး.........

နင္ဖြင့္ဟမယ့္ ခြန္းဆင့္အကၡရာေတြသာ ၾကည္လင္ပါေလ့ေစ

ငါ့လက္ေခ်ာင္းက
မိုးနဲ႔ေျမကို အလွဆံုးကၾကိဳးဆြဲျပႏိုင္ပါတယ္............

တူ၊ေဆာက္၊လႊ၊သံ....... ဘာမွမလိုပါဘူး
ငါ့၀ိညဥ္မွာ ဗဟုဗိသုကာလင္းေတာက္ျမ၀င္းျပီးသား.........

ဓါး၊လွံ၊မီးေပ်ာက္.......... ဘာမွမလိုဘူး.
ငါ့ႏွလံုးအိမ္မွာ ေသနဂၤေတြ စူးရဲရွတျပီးသား.............

ဗ်ဴဟာေျမာက္ေအာင္ေတာ့ မဖြင့္ဆိုတတ္တဲ့
ဖြဲတစ္မႈန္ရဲ႕ အမူအက်င့္ေတြကို
နားလည္ေပးပါ..................................................
နားလည္ေပးလိုက္စမ္းပါကြာ................................

ယံုတမ္းမဟုတ္ေၾကာင္းကို
လည္ေခ်ာင္းေသြးနံ႔ေတြ သြင္းျပီး က်မ္းက်ိန္၀ံ့ပါတယ္.........

အခုေတာ့...........
ငါ့လမ္းမေလးက......................ေ၀း...........................

တစ္ခ်က္ေလာက္ပဲလက္ယာက္ေခၚလိုက္ေလ
ေျပးလက္စ ေျခလွမ္းရာေတြက
ပန္းတိုင္အျပံဳးကို ခူးဖို႔ ပိုျပင္းျပပါ့မယ္ေလ.....................................

(ေနႏွင္းစက္)
ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ရီရီ

ညနဲ႔ သူ႕ရံေရြေဖာ္ အလင္းျပန္အရိပ္ကို

ဘယ္သူ တိတိရိရိ ျဖတ္သြားပါလိမ့္ ......



အႏွစ္ႏွစ္အလလ ရစ္ျခံဳသိုင္းထားတဲ့ အခိုးေငြ႕တန္း

ဒီတစ္ညနဲ႕ အျပတ္ျဖတ္ခဲ့တယ္.........



ေလထုရဲ႕ စြမ္းအင္တစ္ခုက

တံဆိပ္ခတ္ေပလႊာထက္ပိုေသသပ္ခဲ့လို႕ေလ..................



ယြန္းနဲ႕ေရးတဲ့ ပန္းေမ်ာေခ်ာင္းမွာ

ေဆးတစ္စမွ မစပ္ဘဲ ေသသပ္စြာစီထားတယ္.......



အဲဒါ..........

ငါ့ကို ျပန္ျပီးပ်ိဳးတဲ့ ဇီ၀ေဗဒ ပိုး၀ိညဥ္ေလးရဲ႕

အေၾကာင္းအခ်င္းမဲ့ ဆိုရိုးေလးေတြေပါ့......



သံလွ်က္မဆြဲတဲ့လက္ကို ငါမဖီဆန္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး..........................



ရာဇ၀တ္သားလား.......

အေလာင္းလ်ာလား....................

တစ္ဗီဇနာအတြင္း အလွည့္အေျပာင္းေတြ

ျမားဦးနဲ႕ ပစ္မွတ္ရဲ႕ ဆံုခ်က္ေရာက္ရင္သိရမွာေပါ့.......



ေလးညွိဳ႕ နဲ႕ ေလးကိုင္းက အခုမွတုန္ခါျပီးစ........

ထပ္ဆင့္ထပ္ဆင့္ လႊတ္ခြင္း.......

ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး ကုန္တဲ့အထိ ......

လႊတ္.........ခြင္း.............ေန...........ဦး.............မယ္..............



(ေနႏွင္းစက္)
ေကာ္ဖီလက္ေခ်ာင္း

လက္ နဲ႕႔ ပ်ိဳးမွ ပန္းတဲ့လား
ငါကေတာ့ ကိန္းတန္းေတြမပါပဲ ပ်ိဳးလိုက္ျပီ.....
သီးသန္႔ဆန္တဲ့ ခရာသံနဲ႔ပဲ ပ်ိဳး.... လိုက္.... ျပီ.....

၀ိညဥ္သီးတဲ့ လက္ဖ်ားအတြက္ ရည္စူးပါတယ္
ေမာ္မၾကည့္မိပါဘူး..... ေမာ့မဖူးခဲ့မိပါဘူး
ငါက အဲဒီထိပ္ဖ်ားမွာပဲ ေမွးစက္ေနရတာေလ...

ခ၀ါခ်ျပီးသားမို႔
ခါမခ်လိုက္ပါနဲ႔ ..... ဇာပ၀ါ...........
ငါကရြက္၀ါမဟုတ္ေတာ့အထိနာလိမ့္မယ္.....

ထိုး၀ါးတို႔ရဲ႕ မူလျဖစ္စဥ္မဟုတ္ဘူး...
ရနံ႔ နဲ႔ ၀တ္မႈန္မရွိဘူး........
ဒီလိုေၾကာင့္ပဲ.... ေလယူရာမယိမ္းပါဘူးေလကြယ္....

ဒူးညြတ္ေကြးေပးမွ အလံျဖဴတဲ့လား......
ငါကေတာ့ ဦးေပါင္းကို ေျမ၀ပ္ခြင့္ေပးလိုက္ျပီ.......
ပံုေသနည္းမဆန္ခ်င္လို႔ ေနသံကို...... ေတာင္နံရံေနာက္ ညြတ္ဆင္းေစလိုက္ျပီ.............

အိုင္းရစ္တို႔ရဲ႕ ညိဳညစ္ညစ္ေဖ်ာ္ရည္နဲ႔
ရိုးရိပ္ေ၀ရီ....... ရိုးရိပ္ေ၀ရီ
ၾကိဳးကြင္း..... ဓါးစက္ေတြက ရုပ္နာမ္ခြဲရံုသက္ပါ....................

တန္းေပၚမွာ ႏွစ္ေခါက္လွမ္းေစခ်င္ရင္...
အရိပ္အကဲသိသိနဲ႔ပဲ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆူေ၀ေစလိုက္ပါ့မယ္.....................

ျမိဳင္ေတာ နဲ႔ ဥယ်ာဥ္
သဘာ၀အမွန္ပဲ ငါ့ကိုေပးပါ...
လူတကာေျပာတဲ့ အမွန္ကို ေတာ့ မလိုခ်င္ဘူး...

ျပီးရင္ေကာင္းကင္တစ္၀က္ျပန္သိမ္းႏိုင္တယ္..
ေနျဖစ္ျဖစ္ လျဖစ္ျဖစ္ ညွိမ္းေပးလိုက္မယ္..........
သူတစ္ဦးတည္းနဲ႔ လင္းျမေတာက္ပ ပါေလရဲ႕....................

ေခၚပါတြဲပါ ေမွာ္၀န္ရိုးရယ္.....
အခု ........ ဒလက္ေတြနဲ႔ ဒလက္ေတြနဲ႔
ဒီလိုတစ္ခါက တဒဂၤကို
အညိဳေရာင္ စြဲစြဲ လက္တက္ေတြနဲ႔
တည္ဖြဲ႕ ခဲ့ပါတယ္ေလ.................................................

(ေနႏွင္းစက္)
မိုးခိုေနေသာ စကၠန္႔၀က္

ေကာင္းကင္ႏွစ္ပါးသြၾးကေနရင္း
တစ္ခါကဆိုတာေတြ စကားမစျဖစ္

စြဲဆိုခ်က္ = ေသေၾကာင္းၾကံစည္မႈ
တရားခံ = တိမ္တိုက္
ျပစ္ဒဏ္ = ေနာက္တစ္ၾကိမ္တိမ္ျဖစ္ခြင့္ ဆိုင္းငံ (၄) လ
(သို႔)
အဖန္ငါးရာ ငါးကမာၻတိမ္ျဖစ္ေစ

ၾကယ္တစ္ပြင့္တည္းအတြက္ တည္ရွိရာေနရာကို အမည္မေပးရေသးပါ။

ေဆာက္လက္စအိမ္ေလးအတြက္
စိတ္ဓါတ္သီးသန္႔လိုသည္
မ၀ယ္ပါ။
မေရာင္းပါ။
ႏွစ္ဦးတည္းသားပိုင္ျပီးဆိုင္ျပီးျဖစ္ေၾကာင္း
သိေစရန္ ေၾကျငာခဲ့သည္။

ညေနခင္းျဖစ္ရပ္မ်ားသည္ အိမ္အျပန္လမ္း၌
ရွိေနတတ္ေသာ္လည္း ပစ္စလက္ခတ္ စီရီထားျခင္းမ်ားျဖစ္၏။

မရြာေသာမိုး မရြာ (သို႔) မရြာေသာ္ မိုးမရြာ
ရြာေသာမိုး ရြာ (သို႔) ရြာေသာ္ မိုးရြာ
မရြာေသာမိုး ရြာ (သို႔) မရြာေသာ္ မိုးရြာ
ရြာေသာမိုး မရြာ (သို႔) ရြာေသာ္ မိုးမရြာ
ေသာ္လည္း၊ ေသာ္လည္း၊ ေသာ္လည္း၊ သိုမဟုတ္။

ငလ်င္ ..... ျပန္လည္တည္ေဆာက္
မုန္တိုင္း ..... ေလေျပေ၀့သီ
တစ္ခုျပီးတိုင္း တစ္ခု သို႔မဟုတ္ ထုိ႔ထက္မက

အစကတည္းကေျပာလိုက္ရင္အေကာင္းသား
အခုေတာ့
သူသိပ္ခ်စ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္သိသြားရွာျပီ။
ခ်က္ခ်င္းဆိုခ်က္ခ်င္း
ျပင္ရာဖ်က္ရာေတြကို သက္ညွာခြင့္ေပး
ဒီလိုနဲ႔ ရက္ရာဇာေလး အသက္ရွင္ခြင့္ရခဲ့ျပီ။

ေက်းဇူးပါပဲ ....
ရင္၀ွက္အံဆြဲေရ ေက်းဇူးပါပဲ ....
ေနာက္တစ္ခါ သက္ပံုအမွားေတြမရွိေစဖို႔
ေန႔ေန႔ညည တိုင္တည္ခ်င္းနဲ႔
မိုးအရြာမွာ ထြန္ခ်ခဲ့ပါတယ္ ..... ။

(ေနႏွင္းစက္)
“တစ္ခါတစ္ခ်ီ ရူးဖူး/ရွံဳးဖူး သူမ်ားရဲ႕ မွတ္တမ္း ”
------------------------------------------------------------------------------------------
(လွစ္ဖယ္ နိဒါန္း)
အိပ္မက္ေတြ မရွိတဲ့ အရပ္မွာ ဂေယာင္ေျခာက္ျခား ျပစ္မႈေတြအတြက္ နီေသြးသက္သက္ နံနက္ခင္းကိုပဲ သူတို႕ ပိုင္ၾကရတယ္။ ေတာင္တန္းတို႕ရဲ႕ ေၾကြးဟစ္ျခင္းေတြ လြန္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ ............................................
၁၆ စိပ္စိပ္ထားတဲ့ ပရ၀ဏ္အျဖဴအစိမ္းထဲမွာ၊ စံရိပ္ျငိမ္ကားမွတ္တိုင္ နဲ႕ ေျမအိုးျမီးရွည္တစ္ပြဲစာထဲမွာ၊ အရမ္းႏုေရာင္ ရက္သတၱပါတ္ေတြထဲမွာ၊ ကိန္းကဏန္းတို႕ ျပဳစားခ်င္းထဲမွာ၊ ယမကာတန္းလ်ားရဲ႕ ညသက္ရွည္ေတြထဲမွာ ........... ေန႕သင့္နာမ္သင့္ “အ” သြားခဲ့ၾကရတယ္ ........
(အေဟာင္းဆိုင္က စာမ်က္ႏွာ အေဟာင္း)
တစ္ခ်ိဳ႕ .... လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ ေရတြက္ .... “တစ္...ႏွစ္...တစ္ဆယ္...တစ္ရာ..............” ေလာေလာဆယ္ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ေလာက္ဆိုရင္ ေမခ်င္ေယာင္ေဆာင္သူေဆာင္ .... ေယာင္ျပ ပစ္စလက္ခတ္ဆန္ဆန္ထား ..... နာမည္ထိုးသူထိုး .... ကဗ်ာေရးသူေရး .... တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ခိုးရွိဳက္ၾကတယ္... လူကြယ္ရာမွာ ရွရာတစ္၀က္ အပိုင္ဖ်က္သလို ေမွာင္ရိပ္ရွာ ၀ွက္တတ္တယ္ .... သူတို႕ ကိုယ့္အလုပ္ကို ကိုယ္မဟုတ္သလို ပစ္ရမွာလည္း သဲတစ္ရွပ္ရွပ္ က်ည္ဆန္ရာမွာ ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ေမွးမွိန္ေနၾကတယ္ ................
တရြတ္ဆြဲသြားတဲ့ ျဒပ္မဲ့တစ္ျခမ္း တစ္ဖဲ့စာ လမ္းေၾကာင္းေသမွာ ဖက္အုပ္တြယ္ထားခ်ိန္မွာေတာ့ ..... ၾကယ္တစ္လံုးသာ ရွိတဲ့ေကာင္းကင္ရဲ႕ ဆယ္စုႏွစ္ ပတ္ပ်ိဳးကို စကားပန္း တစ္၀ါပြင့္ နိမိတ္တို႕ မွင္နီစူးဖို႕ အဘိဓမၼာ တစ္အုပ္ နဲ႔ လက္လုပ္လက္စား ရံုးဆင္းခ်ိန္တိုင္း တသြင္သြင္ ပစ္သြင္းေနက် ပိုက္ကြန္တစ္ခု ယက္ထားၾကတယ္ ....

ညႊန္းမေစရဘဲ အေမွာင္ကပြဲထဲမွာ ကမာၻတစ္ျခမ္းကို အလုိက္တသိျဖိဳ ..... ငါးတစ္ေကာင္ တိမ္ငတ္ပံုမွာ ... ၀ါပန္းေတြ ဘာလည္းေမး......... ျပီးခါနီးလက္တစ္ဖက္ကို ကမာၻဦး ခိုးရာပါ ပစၥည္းထံ အပ္လိုက္တယ္. ..... ရပ္ေဆြရပ္မ်ိဳးရွားပါးတဲ့ အေခၚေ၀ၚနည္း နာမည္ေတြကို ...... ျပန္ရြတ္ဖတ္တဲ့ ပြဲမွာ လက္သုတ္စံုခူးရေအာင္ ......... ပန္းသီးမကုိက္တတ္သူေတြ မပါတဲ့ ဒီစကာေၾကာင္းေတြကို ျပန္ေခၚလိုက္ပါ... သတိရရင္ေတာ့ ျပန္ေခၚလိုက္ပါ ............
(ပူပူေႏြးေႏြး ျပန္ေႏြးထားတဲ့ ခရာသ)ံ
“ ... ပန္းပြင့္ေတြ မကိုက္ဖဲ့ရက္တဲ့ ပိတုန္းတစ္ေကာင္ အျပဳန္းေတာမွာ စကား၀ါမွတ္ခ်က္နဲ႕ အစာငတ္ေသ ... ”
“ေသစားေသေစ အမိန္႕ေတာ္မဖတ္မွီ ..... ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းကို စို႕နဲ႕ရိုက္ျပီး
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ အက္ .... ေၾက ... ေၾကြ ... ”
“ .......... ၾကယ္ကိုေမာ္မၾကည့္၀ံ့သူက နကၡတ္ကို မရွဳစားခ်င္သင့္ဘူး .......... ”
“ .......... ဆင္ဆြယ္ထုိး တေယာတစ္လက္ ေနာက္ေက်ာဓါးကို မုန္းတယ္ .......... ”
“ ..... ေျခြ၊ ၀ွက္၊ သတ္ ... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ နတ္ပ်ိဳမ .....”
“ ..... နိမိတ္နီအတြက္ ဇာတိကဗ်ာေရးေန ..... ”
(စိတ္တစ္စအေၾကြေကာက္သူတို႕ အျခမ္းဆုတ္မႊာ ျပကၡဒိန္)

အျပာ၊ အစိမ္း၊ အနီ၊ ခရမ္းႏု၊ အ၀ါ ......... ဒီအေရာင္ေတြ သက္သက္ေတာက္ပဖို႕ ေကာင္းကင္တစ္ကိုင္းလံုး သက္တန္႕လုပ္ေပး ....... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ... မထိခဲ့ေလျခင္း ..... ရြတ္ရင္းနဲ႕ ေရျပီးမွ ေသျပီးေၾကာင္းသိ .... မ်က္ႏွာျပင္တိုင္း ေဆြး ... တစ္ခါ ... ႏွစ္ခါ ... လက္ဖ်ား မခါၾကနဲ႕ဦး ..... လက္စံုမိုးျပီးအိပ္မက္မက္ခဲ့သူတို႕ တရာတသီစာမက သတ္ေသသြားခဲ့ေၾကာင္း .... မ်ဥ္းေတြ၊ ေဆးေတြ ျငိမ့္ေညာင္းေညာင္း ခရီး မွိတ္မွိန္တိုေတာင္း ..... တာ၀န္မဲ့စြာပဲ .... ဂ်ီၾသေမၾတီ ... အယ္လ္ဂ်ီဘရာ ... ေစ်းကြက္ပက္လက္လန္တဲ့ လမ္းဆံုး .........
(လက္ျဖန္႕ နိဂံုး)
မ်က္ရည္တစ္စိတ္ေလာက္ ေခါင္းငံုေပးပါ .........
ငိုရင္း ........... ငိုရင္း ............ ငို ......
မ်က္ရည္တစ္စိတ္ေလာက္ ေခါင္းငံုေပးၾကပါ .........
(ေနႏွင္းစက္)

ေက်ာရိုးတစ္စ ေခါင္းခ်ရာ

ေက်ာရိုးတစ္စ ေခါင္းခ်ရာ
-------------------------------------------

ျဖစ္စဥ္ (၁)

ျပဴတင္းေပါက္ ......

လိုက္ကာ ........

ေလ ........

အလင္းေရာင္ ......

ခလုတ္တိုက္မိၾကျခင္း ............

ျဖစ္စဥ္ (၂)

ႏူးညံစြာ တရွိန္ထိုးဆင္း

ထိေတြ႕မႈ

ျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အေရာင္ႏွင့္ အသားစိုင္

လဲေလ်ာင္းေနေသာ ရုပ္၀တၳဳ (သက္ရွိ / သက္မဲ့)

ေနျခည္ သို႕မဟုတ္ အသားစိုင္

ေအးစက္ေတာင့္တင္း

တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္လိမ့္မယ္.

သို႕ေသာ္ ........

အေနအထား (၁)

မႈိင္းညစ္ညစ္ လႊမ္းမိုးမႈ

က်ိဳၾကားက်ိဳၾကား ရွိဳက္သံ

တိုက္ကပ္နာရီ / နံရံကပ္နာရီ

စာရြက္တစ္ခ်ိဳ႕ တစ္ဖ်ပ္ဖ်ပ္

ထိုမွအပ

တိတ္ဆိတ္မႈ

ထိုထက္မက

၁ ..... ၂ ..... ၃ ..... ၄ .....

တစ္ခုခုျဖစ္ေလာက္သည္ ........

အေနအထား (၂)

..... မ်က္လံုး .....

တာ၀န္မွ အနားမယူႏိုင္ေသးေသာ / အနားယူျပီးေသာ

မ်က္လံုး / မ်ား

အေရာင္ ..... သစ္ရြက္ .....

ေၾကြ ..... ဖူး .....

တိက်ေနသည္ .....

လဲေနသူ ..... ထူမေပးပါႏွင့္ေတာ့

ထိုင္ေနသူ ..... မငိုေၾကြးပါႏွင့္ေတာ့

ေနေရာင္ခ်ည္ ... အသားစိုင္

တစ္ခုခု နားလည္ႏိုင္လိမ့္မယ္.

မိႈင္းညစ္ညစ္ (သို႔) တိတ္ဆိတ္မႈ

.......... ......... ......... .........

ခလုတ္တိုက္ၾကျခင္း

ျပီးပါျပီ

အားလံုး ..... ..... တစ္ခ်ိဳ႕ .....

ဇြတ္မွိတ္ ပြဲသိမ္း

သို႕ေသာ္လည္း ..... ..... သို႕ေသာ္လည္း ..... ..... သို႕ေသာ္လည္း

ဒူ ..... ေ၀ ..... ေ၀

(ေနႏွင္းစက္)

ဖန္ နဲ႕ ယက္တဲ့ ေပဖူးလႊာ (သို႕ ) `ခ်စ္သူဖတ္ဖို႕ ေကာင္းကင္ဖတ္စာ´

-------------------------------------------------------------------------

ရာဇ၀င္တစ္ခုစာ .......

အဲဒီေလာက္အထိ မျခားပါဘူး .......

ႏွစ္ေပါင္း ၇၀၀ ငိုဖို႔ မ်က္ရည္မေလာက္ဘူး .......

ကဲပါေလ `လာအတူသြားစို႔´ .......

စစ္ပြဲမရွိတဲ့ တိုင္းျပည္လား ..... သူေသမရွိတဲ့ ေျမျပင္လား

စိတ္ခ်ပါ ေရာက္တဲ့အထိသြားမွာေပါ့

ေကာင္းကင္အမိုးနဲ႕ လြတ္ရာလား ..... ပန္းပြင့္အကာနဲ႔ ေ၀းရာလား

သြားမွာပါ.. သြားကိုသြားမွာ

တစ္ေယာက္ထဲသြားရမယ့္ေနရာလား ..... လက္တြဲေခၚခြင့္ရွိတဲ့ေနရာလား

အခု ... ေတာ္ၾကာ .....

ကမာၻရဲ႕ သက္တန္႕ေတြရဲ႕ အိမ္ကိုလား (အိုဇုန္းလႊာ အေကာင္းၾကီးဆိုရင္ေတာ့ ဒါကမာၻအတုၾကီးပဲ)

..... ..... ..... ဒီလိုနဲ႕ ..... ..... .....

..... `ရင္၀ွက္အံဆြဲ´ ေရ နားေထာင္လွည့္ .....

....... ခ်စ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေျပာျပမယ္ .......

ေသခ်ာပါတယ္ ဆိုတဲ့စကားလံုးအရ

ဟုတ္ပါတယ္ကြယ္ ..... .....

ကိုယ္က မေရရာတဲ့ အနာဂါတ္နဲ႕ ေလာေလာလတ္လတ္ `အႏၶ´ ပါ .......

ဆို႔ဆို႔နင့္နင့္ ေသခ်ာလိုက္တာကြယ္ ..... .....

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ၾကည့္မွ ဓါးသြားကိုက္ထားတဲ့ ပန္းသီးတစ္လံုးျဖစ္ေနမွန္း .......

အလြမ္းစိတ္ေနာက္ကိုလိုက္ ..... ..... ေရဆုံးေျမဆံုး ပန္းပြင့္

သူ လြမ္းနာက်သြားခဲ့တာကို ဘယ္ပရပိုက္နဲ႔မွ ကာတားပိတ္ထားလို႔မရခဲ့ဘူး .......

တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ အရိုးရွင္းဆံုး ပုဂၢိဳလ္ေရးရာေတြ ေျပာျပရရင္

လက္လြန္ေျခလြန္နဲ႕ ဘယ္ဘက္ျမိဳ႕ေတာ္မွာ ျမားဦးတန္းလန္း ..... ..... ..... .....

ဒီလူကနန္းက်ေပးခဲ့တာေလ ....... .......

သိမ္းလွည့္ပါ ..... ဓါးက်ိဳး လွံက်ိဳးေတာင္ မသံုးပဲ အဘယ္လက္နဲ႕ ခတ္ရင္ကို ေၾကြေစခဲ့လည္း

``ေတာက္ေတာက္ပပ ေျပာၾကစတမ္းဆိုရင္ ငါ့ေကာင္းကင္မွာ ငါ့ၾကယ္စင္အလင္းဆံုး´´

ရင္၀ွက္အံဆြဲ ေရ ..... .....

ခ်စ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေျပာမယ္ ....... ....... .......

တြဲ ..... ျမဲ ..... ျမဲ ..... တြဲ .....

(ေနႏွင္းစက္)

တံခါးနံပါတ္ (၁၉) အလြန္မွ လည္ျပန္
----------------------------------------------------------------------------------------------------
ပန္းပြင့္ကို မီးတင္ရွိဳ႕ျပီးသတ္ခဲ့တယ္ ...... စကားပန္းတ႔ို လူလားမေျမာက္ခင္ကတည္းကေပါ့ ..... လင္းေ၀းအိပ္ခန္းနံရံတို႕ဆီ ..... စိတ္ကူးတို႕က်ဲေပါက္လိုက္ေတာ့ ေျခ (၂) လွမ္းစာအျပီးေလာက္က ယာလက္ဖ၀ါးရဲ႕ ဒါဏ္ရာေတြကို ညတာရွည္ဖို႕ ေရာင္းမထြက္တဲ့ ထုတ္ကုန္တစ္ခု ျဖစ္ေစလိုက္တယ္ ....... ႏႈတ္ခမ္းေတြ မမည္းေသးခင္ ကိုယ့္ေျခ ကိုယ့္လက္နဲ႕ ေဆာက္ထားတဲ့ ေနရာမွာ ..... ေသြးအကပ္ကပ္ဖုန္အလူးလူး ..... ရူးမြဲေရာ္ေျခာက္ ..... ကၽြန္ေတာ္လက္မေျမွာက္ခဲ့ပါဘူး “ေမေမ” ..... ..... ခရီးေရာက္သမွ်မွာ .....ဒူးမေထာက္ပါဘူး ..... ျပံဳးပါ ..... ျပံဳးလိုက္ပါ “ေမေမ” သားတည္ထားတဲ့ ေ၀ႏုဥယ်ာဥ္မွာ ေန႔တိုင္းညတိုင္းဦးခိုက္ခ်င္တာက ..... လင္းလင္းပြင့္တဲ့ ေမေမ့ အျပံဳးပါ “ေမေမ”.....အသံတို႕တည္ရာ ..... ပန္ႏိုရာရဲ႕ နားခိုရာ ..... လြတ္ပြင့္သူရဲ႕ မွန္းတည္ရာက ..... ေမေမ့ ေမတၱာ မငတ္ခဲ့တဲ့ ငါးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ေရမနည္းခဲ့တဲ့ စကၠန္႕ေတြပါ “ေမေမ” ..... ..... အခ်က္ခ်က္ အလက္လက္ေတြ ကို ေမေမ ေရးဖတ္ျပခဲ့တယ္ ..... “ေမေမ” ေရာက္ရာေပါက္ရာက ကၽြန္ေတာ္ေခၚေနပါတယ္ .....
ဘယ္လိုေျပာေျပာ မရိုးႏိုင္တဲ့ ဆိုနာတာက ေမေမ့ ႏႈတ္ဖ်ားက သားမၾကားခဲ့ရတဲ့ အိပ္ရာ၀င္ပံုျပင္ေတြပါ “ေမေမ”..... က်မ္းက်ိန္ျပပါ့မယ္ ..... ရည္ရြယ္ရာပန္းတိုင္ ..... ေမေမျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ရာ ပန္းတိုင္ ..... “ဟုတ္ကဲ့ပါ ေမေမ” ..... သားေျပးေနပါတယ္ ..... ေရာက္မွာေပါ့ေမေမ ..... ေရတစ္ခြက္ေလာက္ေတာ့ ေမေမ ကမ္းေပးမွာပါ ..... ဇင္ေယာ္ဆိုတာ လွိဳင္းသင့္စျမဲပါပဲ “ေမေမ”..... ..... ကၽြန္ေတာ္ ယက္ေဖာက္ထားတဲ့ ေကာင္းကင္မွာ နီလိုက္ ျပာလိုက္ ျဖဴလိုက္ ..... “ေမေမ” သားအိပ္ကပ္လည္း ကြဲခဲ့ဖူးပါတယ္ ..... အိပ္တန္းျပန္ရာမွာ ေမေမ့အိမ္က အေအးျမဆံုးပါ “ေမေမ” သူလိုငါလို သီခ်င္းသံနဲ႕ ပုခက္ကို ကၽြန္ေတာ္လြမ္းပါတယ္ “ေမေမ” ..... ျပည္လမ္းမထက္က ျပန္လာတိုင္း လက္ဆြဲျခင္း နဲ႕ ၾကက္ဥအျပည့္ထည့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕သားအမိ ..... ေလရူးတစ္ခုကို အတူတြန္းဖယ္ခဲ့က်ဖူးပါတယ္ “ေမေမ” .....
ေျပာျပေပးပါ “ေမေမ” သား အလြမ္းနဲ႕ အိမ္ေလး အိပ္မက္ထဲမွာ ရွိခဲ့ဘူးေၾကာင္း “ေဖေဖ့” ကိုပါ ေျပာျပေပးပါ ..... တစ္ခါႏွစ္ခါထက္ပိုျပီး ရက္ရက္ေရာေရာ မိုက္မဲ တတ္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ လြန္ၾကဴးမႈေတြကိုလည္း ခြင့္လႊတ္ေပးပါ “ေမေမ” ေတာင္းပန္စရာမလိုဘဲ ေမေမခြင့္လႊတ္တတ္မွန္း သားသိပါတယ္ “ေမေမ” ဒါေပမယ့္ ေတာင္းပန္ပါရေစ ..... “ေဖေဖ” လည္း နားလည္ေပးတတ္ခဲ့မွန္း အျပည့္အ၀ ယံုၾကည္ခဲ့ပါတယ္ေလ ..... ေျခႏွစ္ဖက္လံုေနရံုနဲ႕ အရိပ္တစ္ခုကို သားျခံဳခဲ့ဖူးပါတယ္ “ေမေမ နဲ႕ ေဖေဖ” ေမတၱာနဲ႕ ေ၀းေပမယ့္ ေမတၱာ မငတ္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ေလာက ထဲမွာ ေက်းဇူးအတင္ဆံုးက “ေမေမ နဲ႕ ေဖေဖ” ပါ ..... သားအိတ္ကပ္ အကြဲ အတြက္လည္း မေၾကမြတတ္ေတာ့ပါဘူး ..... ရွိပါေစေလ ..... အေရထူထူျဖစ္ဖို႕ ဒါဏ္ရာတစ္ခ်က္ေလာက္ စေတးတတ္ဖို႔ “ေမေမ” သင္ေပးခဲ့တယ္ “ေဖေဖ” ျပသေပးခဲ့တယ္ ...... အခု ..... ..... ..... ..... .....
အခ်ီခ်ီက်ိတ္ပြတ္ျပီးသား ေနရာတစ္ခ်ိဳ႕ ..... ေျမက်ိဳးဖုန္းဆိုးေတြကို ယာေကာင္းေကာင္းညက္ေအာင္ သားေကြးညႊတ္တတ္ျပီ ..... လက္တစ္ကမ္းကမ္းေပးထားတဲ့ အေဖာ္တစ္ဦးရွိတယ္ ..... ၀န္းရံကာစီးထားတဲ့ သဂၤဟ ပရပိုက္ေတြရွိတယ္ ..... ေဖေဖတင္ေပးခဲ့တဲ့ စင္တစ္ခုေပၚမွာ ..... ကၽြန္ေတာ္ ေဖာေဖာသီသီ ၀န္ခံခ်က္ေတြ နဲ႕ အမွန္တစ္စံုတစ္ရာအတြက္ အမွားနဲ႕ အလဲအထပ္လုပ္ ေနာက္မမိုက္ဖို႕ နားေထာင္ေကာင္းရံု ေဖာက္ထြက္ခဲ့ ျပီးပါျပီ ..... ..... လက္စစ္စစ္ေတြ နဲ႕ ရင္ခြင္စစ္စစ္ေတြ နဲ႕ “ေမေမ နဲ႕ ေဖေဖ” သားအရိပ္ေကာင္းေကာင္းမွာ နားေနခဲ့ရမႈအတြက္ ေက်ေက်နပ္နပ္ ဆုေတာင္းျပဳပါတယ္ ..... ..... ..... .....
“ ေ၀းက ေဖေဖ နဲ႕ ေမေမ တို႕ ကိုယ္က်န္းမာ ပါေစ ..... ..... စိတ္ခ်မ္းသာ ပါေစ”
(ေနႏွင္းစက္)

ပရိုမီးသီးယပ္စ္ ေပးစာ

ပရိုမီးသီးယပ္စ္ ေပးစာ

---------------------------------------------------------------------

Prometheus

ယူတုန္းက ယူထားၾကျပီးမွ ဘုရားတရားတ

ကယ္ပါ ..... .....

ကယ္ပါ ..... .....

ကယ္ပါ ..... .....

ေလာကဓံ ေျခဖ်ားမွာ အခ်ခံလိုက္ရတဲ့ “ဘ၀”

ၾကည့္ရာတျခား သြားရာတလြဲ

အျမဲမွားေနတာက ကန္းမွန္မသိတဲ့ လက္ေတြ

တိုး ျမဲ တိုးေနတဲ့ ရက္ဆြဲ အနႏၲမွာ

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျခင္းေတြေတာင္းေတြ ေခါင္းေပၚက ခဏခ်ရေအာင္

လက္ဖ်ားလက္နားမွာတင္ ပန္းခင္းေတြ ရွိေၾကာင္း နင္းခြျပီးမွသိခဲ့ၾက

ဟုတ္ခဲ့ပါတယ္ ..... ဟုတ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ..... ဟုတ္ေနၾကပါတယ္

ခင္ဗ်ားတို႕ သိပ္ျပီး မၾကိဳးစားၾကပါနဲ႕

ခိုးရာပါပစၥည္း အထုတ္ၾကီးအထည္ၾကီးနဲ႕ ညတိုင္းညတိုင္း လင္းႏိုင္ၾကပါေစ ..... ..... .....

(ေနႏွင္းစက္)

“ ဆုေတာင္းမွတ္တမ္း ”

“ ဆုေတာင္းမွတ္တမ္း ”

..... အေမ .....

ေတာင္ပံ တစ္ျခမ္းပြင့္

အဲဒီညက ဘာေခၚလည္း

..... (အဓိပတိဖြား၊ အဂၤါသား) .....

ေျခစံုကန္၊ အမိုးကာ၊ ထရံဖြင့္

ဟုတ္ကဲ့ အေမ သားကလူမိုက္ပါ

က်ည္ဆန္ေတြသဲတုန္းက

ကၽြန္ေတာ့ထီးရြက္ေတြ အေမလဲ ေပးခဲ့တယ္

ေကာင္းကင္တစ္ခုကို

အိပ္ယာ၀င္ေတး နဲ႕ အေမ ပုခက္လြဲ

အေမ့သီခ်င္းသံမွာပဲ သားတိမ္ကင္းတယ္

ရနံ႕အသိုးေတြၾကား

ေ၀သာလီ၊ ေရာမ၊ ေအသင္၊ အတၱလႏၲာ

ေပ်ာက္

ဆံုး

...

...

...

လက္တဲြထားေသာ ေသာၾကာေန႔မ်ား

မေမ့

...

.....

..........

အရိုးကြဲေလာက္တဲ့ မနက္ခင္းမိုးအတြက္

တစ္ညတာေလာက္ သားေတးမသိေတာ့ဘူး

ေမေမ

ေမေမ

ေမေမ

....................................

...............................................

စကားေပ်ာက္ ျမိဳ႕ေတာ္အတြက္

ရာသီခြင္ေတြ ရာသီပန္းေတြ ေတာင္ျပာတန္းအထိ ပြင့္ဖူးေပးပါ

(ေနႏွင္းစက္)

`` ......................... ´´

`` ......................... ´´

ေနပူေနတယ္
ကိုယ့္လက္ကိုယ့္ေျခနဲ႕ဆိုရင္
သုညတစ္လံုးကိုေတာင္ ပိုင္ပုိင္ႏိုင္ႏိုင္မယူငင္ႏိုင္ေသးလုိ႔
ေျခပန္းလက္ကန္ ဆန္႔ထြက္ ေနခ်ိန္မွာ
သုညေတြသီထားတဲ့ အရိပ္ေရာက္လာခဲ့ရင္
နင္လိုက္သြားမွာလား ခ်စ္သူ

လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ ေရးတဲ့ သဲဖတ္စာကို
ဖ်က္လိုက ဖ်က္ပါ ခ်စ္သူ

ရာသီစာ သာ ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း
ရွိဳက္သံတိတ္တိတ္နဲ႔ ေလြ႕ ..... ေ၀း .....

တိုက္ပြဲက်ေျမျပင္မွာ ဒီလူ `အ´ က
မီးျမိဳက္ခြင့္ေပးခဲ့ျပီးပါျပီ

ပန္းပြင့္ေတြ ဟုတ္တယ္ ပန္းပြင့္ေတြ
ဘယ္အခ်ိန္မွာ ငါ ..... .....
ဘာေတြ ..... ဘယ္လို .....
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ..... ..... တစ္ခုခုေတာ့ ..... တစ္ခုခုေပါ့

ခ်စ္သူ ..... ..... .....
ေရးခဲ့ပါသည္ ..... ေရးခဲ့ပါသည္
ေစ လို ရာ ညႊန္ ႏိုင္ သည္ ..... ..... ..... ..... .....

(ေနႏွင္းစက္)

ျပႆနာ

။ငါ။

က

အတု

မဟုတ္ဘူး

အတု

က

။မင္း။

------------------------------------------------------------------

။မင္း။

က

အတု

မဟုတ္ဘူး

အတု

က

။ငါ။

(ေနႏွင္းစက္)

`` ..... ..... မွတ္မိေနလိမ့္မည္ ..... ..... ´´

တဒဂၤ

မကူးလူးရေသးတဲ့ ၀ါက်မွာ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ရုပ္ျပ နာမ္ျပအျဖစ္သံုး
`အသံ´ တို႔ လူမဆန္ခဲ့ဘူး .....
လူမရြတ္တဲ့ အသံမို႔ လူမဆန္တဲ့ပြဲ
သက္ရွိသက္မဲ့ၾကား ... ေရရြတ္သူမကြဲျပားလည္း
လူမဆန္ဖို႔ ရြတ္တြားညည္းသံ .... ခုတ္ေမာင္းသြားတယ္..

တစ္ဖြဲဖြဲထက္ပိုထားတဲ့ ျဖစ္တည္မႈဦးတည္ရာ
ဘာေတြ အပိုအဆစ္ ထည့္ေပးထားခဲ့လိုက္လဲ
အထက္နဲ႕ေအာက္ ..... အနီစဲစဲဖြင့္

ဘယ္သူမွမတို႔တဲ့ သက္ေရာက္မႈမဲ့ တန္ျပန္ျခင္းမွာ
ေနမဲ့ ... မီးမဲ့ ... အပူေတြ ဟပ္ထားတဲ့ လွိဳင္းေတြ
.......................... ................................. ....................................
.......................... ................................. ....................................

မသက္ဆိုင္သူမ်ား

(၆၆၆) ႏွင့္ ေစတန္
၁၃ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔၊ ျမင္းစီးသူရဲေကာင္းမ်ား
နဂါးေခါင္း ႏွင့္ ျပႆနာ
ျပႆဒါး နကၡတ္ .... .....

သက္ဆိုင္သူမ်ား


`` .......... ........... ......... ......... ...........´´
`` .......... ........... ......... ......... ...........´´
`` .......... ........... ......... ......... ...........´´
တိတိက်က် ညႊန္ျပရန္ (သို႔မဟုတ္) ေခါင္းစီးတင္ရန္
လံုေလာက္စြာ မျပတ္သားပါ

လက္က်န္

ဟိုတစ္ကြက္ ဒီတစ္ကြက္ လွမ္းမႈေတြ
``လက္´´
ကမ္း နဲ႕ မေလာက္တဲ့ လွမ္းမႈေတြ

မ်က္ရည္က်ိဳးအင္း
ယာခင္းအေသ
အရိပ္မဲ့သစ္ပင္
ေျပာင္းျပန္အမိုး
တံုးလံုးလဲ ဓါတ္မီးတိုင္
ၾကက္ဥ တစ္လံုး ၁၅၀/ိ

`သားေရ ..... သမီးေရ´
`ေဖေဖ ေမေမ ဘယ္မွာလဲ´
ထက္ျခမ္းကြဲ ေရအိုးစင္
ေသာေပ်ာက္ ..... ရွင္ေျပး ..... အျပံဳး
ေန႔ဆုိးနံဆုိးမွတ္တိုင္
ထပ္မရွဴခ်င္တဲ့ေလ
အစားထိုး ..... ျပဳျပင္ ..... ေဖးမ .... ကူတြဲ
လက္တစ္ဆံုး ..... မ်က္လံုးမ်ား
.......... .......... .......... .......... .......... ..........
.......... .......... .......... .......... .......... ..........
.......... .......... .......... .......... .......... ..........

ဖုန္းအမွတ္ (xxxxxxxx) သို႔ ဂရုဏာလက္မ်ား ထပ္မံ ဆက္သြယ္ လွဴဒါန္းႏိုင္သည္.
`အမွ် ..... အမွ် ..... အမွ်´ ..... ..... `သာဓု ..... သာဓု ..... သာဓု´

(ေနႏွင္းစက္)
စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ား

ညအပ်က္ေတြၾကားထဲ
တခုတ္တရ အျမဲရွာေနတယ္


..... ညေန .....
၅း၀၀ မွာ ၈း၀၀ အတြင္း
အျပံဳးအ၀င္အထြက္မ်ား

..... စကားစ .....
ကြန္ယက္ေပၚမွ
ေရေႏြးၾကမ္းအိုးမပါတဲ့
ကြပ္ပ်စ္ေတြၾကား


..... ဟယ္လို .....
ႏွစ္ပါတ္တစ္ခါ
အလွည့္က် ဗီးနပ္စ္ ၀တ္က်င္း

..... ကားဂိတ္ .....
ဆံုမွတ္၊ အေအးဆိုင္
၃၀၀/ိ တန္ ခရီးစဥ္မ်ား

..... ရနံ႔ .....
ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္
ေရေမႊး
ဆံႏြယ္
ကိုယ္သင္းန႔ံ
ပါးခ်ိဳင့္

..... အလင္း .....
စူးေအး လင္းျမ ၀င္းရွ

..... စိုးရြံ႕မႈ .....
သူငယ္ခ်င္း၊ ေနျပည္ေတာ္
လွည္းကူး၊ သံလမ္း
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေနာက္ပိုင္းတကၠသိုလ္၏အရိပ္

..... အရည္ေဖ်ာ္ျဒပ္မဲ့ .....
`` မ်က္မွန္ေနာက္ကြယ္မွ ေရာင္ျပန္ ´´
`` တန္ျပန္တိုက္စစ္ ´´
`` ျမွားဦးလွည့္သီ၀ရီ ´´
`` ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အပိုင္းအစမ်ား ´´

`` ဒိုင္ယာရီ ´´
`` သီခ်င္းစာသား ´´

..... မွတ္တမ္း .....
ႏွင္းဖြဲ (၁၂) အပိုဒ္ခြဲ (၁၁)
အမွတ္စဥ္ (၂) မွ
ျပႆဒါးမဲ့သြားေသာ (၂၆)
တစ္နည္း

ရက္ရာဇာ (၂၆)

..... ပန္ႏိုရာ ေသတၱာ .....




၀ွက္ထားေသာ စကားႏွစ္ခြန္း
မထံုတတ္ေတး အနမ္းတစ္စ
ရင္၀ွက္အံဆြဲ တစ္သက္စာပိုင္ဆိုင္ခြင့္
အရိပ္ေပ်ာ္တဲ့အရိပ္အား မိုးေပးခြင့္

..... မွတ္စု .....
အေရာင္မပါေသာ ကၽြႏု္ပ္၏ နမ္မီးဆစ္အား
အသေခၤ်တစ္ခုစာ ျမတ္ႏိုးပါသည္

(ေနႏွင္းစက္)
ေသခ်ာဖြင့္ထားတဲ့ေကာင္းကင္

ရက္ရာဇာေလးတစ္ခု
တတိယေျခလွမ္း တိတိက်က်ေရာက္
အေမးအေျဖ
အသံေတြ ညီခဲ့
ေပ်ာ္စရာေတြ တနင့္တပိုး
ဒါကလည္း ျမားတစ္ေခ်ာင္းဆိုတာ
ခဏ ေမ့ .....

ရက္ရာဇာခ်ည္းပဲ ဖြဲ႔တည္ထားတဲ့ျပကၡဒိန္
စိတ္ကူးသက္သက္ပဲျဖစ္ႏိုင္တယ္ ဆိုတာ
နိမိတ္တစ္ခုက မီးထိုးျပ
အဲဒီေန႔ကေပါ့ .....
ျပာျပာသလဲေကာင္ကို ခဲ(ဂဲ)တစ္လံုး တည့္တည့္ေျပးရိုက္
ေမွ်ာ္ရာလမ္းမ
အေမွာင္နဲ႔ ကန္းသြားခဲ့

တြဲထားပါ .....
ျမဲျမဲတြဲထားေပးပါ ..... `ခ်စ္သူ´
ေျခရာေပၚမွာ တည့္တည့္ရပ္ႏိုင္ဖို႔အင္အားက
တစ္ျခား ဘယ္သူ႔လက္ဖ်ားမွာမွ မဖြင့္ႏိုင္လို႔ပါ ..... ..... .....

ဒီဘက္မွာရပ္ပါ .....
ဒီဘက္ကို ျမင္ပါ .....
ဟိုဘက္လမ္းက တို႔နဲ႔ ဆိုင္မွမဆိုင္တာ ခ်စ္သူရယ္ .....

တြဲသြားမယ့္လမ္းအတြက္
ျမဲထားမယ့္ လက္ေတြကို
ယံုတယ္ ..... ယံုၾကည္ပါတယ္ ..... ခ်စ္သူ

နတ္ဘုရားတိုင္းကို ေျပာျပလိုက္မယ္
ကိုယ့္အတြက္
ေတာင္ပံမလို ... ေတးသံသာမလို
ကိုယ္က ဥၾသငွက္ျဖစ္ခြင့္ကို ျငင္းခ်င္တဲ့သူပါ .... ျငင္းပယ္မယ့္သူပါ .....

ဘယ္ေတာ့မွ မေျပးထြက္သြားမယ့္
ေျခရာအတြက္
ဘာနဲ႔မွ ပိတ္ကာဆီးတားဖို႔မၾကံဘဲ
ကိုယ္ .......
စံုမွိတ္ပစ္လိုက္ျပီ ..... ..... ......

တြဲထားေပးပါ .....
ျမဲျမဲ တြဲထားေပးလွည့္ပါ ..... `` ခ်စ္သူ ´´

(ေနႏွင္းစက္)
အသံေတြထပ္ထားတဲ့ ေပးစာ

ရင္၀ွက္အံဆြဲေရ .....
နင္တစ္ေယာက္ကလြဲလို႔
ဘယ္လို လက္ကေပးတဲ့ မနက္ျဖန္ျဖစ္ျဖစ္
ငါ့လက္သင့္မခံေတာ့ဘူး ..... .....

အိပ္မက္ = အိပ္မက္
အဲဒီပံုေသနည္းကို ဖ်က္ပယ္တယ္
တို႔ႏွစ္ေယာက္တည္တဲ့ အိပ္မက္ဆိုတာက
လက္ေတြ႕အတြက္ ေအာက္စီဂ်င္
သိပ္ျပီးေသခ်ာတယ္
ပုရပိုက္မွာ အႏုတ္လကၡဏာေတြ႕တိုင္း
ဆြဲႏႈတ္ပစ္ၾကမယ္ ..... .....

လက္ရွစ္ဖက္နဲ႔ ပစ္တဲ့ လက္နက္ေတြ
ငါ့ဒိုင္းနဲ႔ကာ ငါ့ဓါးနဲ႔ပယ္ဖို႔
တြန္႔ေၾကာက္၀ပ္ေမွာက္မေနဘူး ..... .....

ဓါတ္ေငြ႔ဗုံး၊ နဴကလီးယား
ဂီတ၊ စကားလံုး
ဧဒင္ဥယ်ာဥ္၊ ကန္ေတာ္ၾကီး
ထီး၊ ဖိနပ္
အျမဲစိမ္းေတာ၊ သမပိုင္းဇံု
ဘာဆိုဘာမွ မလိုေတာ့ဘူး ..... .....

ဒိုင္းလႊားနဲ႔ ဓါးလြတ္ေတာင္
မလိုေတာ့ပါဘူး ..... .....

ဘယ္လမ္း ..... ဘယ္ေတာင္ ..... ဘယ္ပင္လယ္ၾကီးျဖစ္ျဖစ္
ငါ့ေျခလွမ္းကို မတားပိတ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ..... .....

ရင္၀ွက္အံဆြဲေရ .....
ငါ့ေဘးမွာေန
ငါ့လက္ကိုတြဲ
ငါေရာင့္ရဲ ေနတတ္ပါျပီ ..... ..... .....

(ေနႏွင္းစက္)
ျဖစ္ရပ္မွန္တို႔ ပူးကပ္ေသာအခါ
----------------------------------
အဲဒီစကားလံုးထဲမွာေပါ့
ျပန္ျမင္ေနရျပန္ေရာ.. ဘာလည္းေတာ့ မေျပာဘူး
သံုး ... သုည ... တစ္ ... သုည ... ႏွစ္

ဘယ္မွာလဲ ....
ဗီဒီယိုေခတ္ၾကီးမွာ ဟိုသီခ်င္းထဲကလို သံုးရက္တစ္ကားျပီး

သူငယ္ခ်င္းေရ .....
မင္းရာသီေဟာင္းေနျပီဆိုရင္ အသစ္လဲလိုက္ေတာ့

တစ္ခါတစ္ေလ တိတ္တိတ္ ေအာ္ခ်င္ရဲ႕

မေမ့လိုက္ပါနဲ႔ သံသရာၾကီးေရ
သူေရာဂါမေပၚဘဲ အဲဒီေန႔က ေသသြားတယ္ .....

ေမာင္ (သို႔) ဦး AIDS
အသက္ ( ... )
ရုတ္တရက္ ကြယ္လြန္
ေနာက္တစ္ေန႔ မြန္းလြဲ (...) နာရီ တိတိ
လူမေသေသာ တလင္းျပင္၌ စ်ာပနာ ျပဳလုပ္မည္ .....

ထိုေနရာတြင္
အတၱဟူသည့္အရာ၌ ပရတို႔ ေရာျပြန္းမႈ အလ်ဥ္းမရွိျခင္း မျဖစ္ရ
လက္နက္ၾကီးသံ ဆူညံညံမ်ား မတိတ္ဆိတ္မႈတို႔ မရွိျခင္း ျဖစ္ေစရမယ္

တစ္ေန႔တစ္ခါ
ေနမင္းၾကားရံုေလာက္ပဲ ရြတ္ဆို
သိပ္ကို တိုးလြန္းလို႔ နားစည္ေတြ ပြင့္လန္ထြက္သြားတယ္ .....

ဒီလိုနဲ႔
ဘာလင္တံတိုင္း၊ တိုင္တန္းနစ္၊
ေသဆံုးသြားၾကေသာ္လည္း ရွင္သန္ျခင္းမရွိမႈ မျဖစ္ေသးပါ .....

လွိဳင္းနီၾကီးကေတာ့ နာမည္တစ္ခုစာ သကၠရာဇ္မွတ္တမ္း ထင္းထင္းထြင္းသြားေလရဲ႕ .....

နီရိုးဘုရင္အေၾကာင္းသတိတရျဖစ္လာလွ်င္
အားလူးခင္းမ်ားၾကား ပီကာဆိုကို မရွာေတာ့
ျပီးလွ်င္ မိုက္ဒက္ဘုရင္ တေယာမထိုးရ
ေျပာရင္းဆိုရင္း မိုးရာသီေရာက္ျပန္ျပီ

လံုး၀(လံုး၀) မဆိုင္လွေပမယ့္
ေျပာမွျဖစ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့
မၾကား၀ံမနာသာ
ျမတ္ႏိုးရံု ျမတ္ႏိုးမိပါတယ္ ..... ခ်စ္သူ


(ေနႏွင္းစက္)

သည္ .... တစ္ခုခု .... သည္ .... ခဏ .... သည္


အလင္းေရာင္ရဖို႔၊ ေလ၀င္ဖို႔၊ အျပင္ကို ေငးဖို႔ ..... ..... ရည္ရြယ္ခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ လုပ္ထားတဲ့ ျပဴတင္းေပါက္ ..... ရွိရင္းစြဲေတြအားလံုးကို ကာစီးဖို႔ တပ္ထားတဲ့ လုိက္ကာ (သို႔) ကန္႔လန္႔ကာ ... အကာအရံအားလံုးကို ခလုပ္၀င္တိုက္ခြင့္လိုင္စင္ ရထားတဲ့ ေလ .... ေလရဲ႕အရိပ္ကို ရွာဖို႔ထြက္လာတဲ့ အလင္းေရာင္ တစ္နည္းေျပာရရင္ တမာန္ေတာ္ ... ထင္ရတာပဲ ..... ေတာင္ပံေတာ့မပါလာဘူး ..... သူတို႔ေတြ ..... ..... ..... တမင္တကာလား မေတာ္တဆလား သိပ္ေတာ့မကြဲျပားခ်င္ဘူး ေတြ႕ၾကျပီ ..... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေသေသခ်ာခ်ာေျပာႏိုင္တာဆိုိလုိ႔ သူတို႔ေတြ႕တာပဲရွိတယ္ .... ျပဴတင္းေပါက္ကို လိုက္ကာ(ကန္႔လန္႔ကာ) ကာတယ္ ..... လိုက္ကာ(ကန္႔လန္႔ကာ) ကို ေလ၀င္တိုးတယ္ .... ေလေနာက္ကို အလင္းလုိက္တယ္... အားလံုး သူတို႔ အလုပ္ သူတို႔ လုပ္ေနၾကတာျဖစ္လိမ့္မယ္ .......... ဒါေပမယ့္ .... ..... ..... တမင္တကာလား ...... တမင္တဆလား ... မေတာ္တကာလား .... မေတာ္တဆလား ..... သဘာ၀လား .... တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ ... အဲဒါေသခ်ာတယ္ ဆိုပါေတာ့ ...........အသားစိုင္တစ္ခု လွဲေလ်ာင္းေနတယ္ (ကၽြန္ေတာ့္အထင္) ........ ခဏတာ အိပ္စက္ျခင္း ..... ထာ၀ရ အခ်ိဳးအေကြ႔ ..... တစ္ခုခုရဲ႕ အလိုေတာ္အရ ..... တစ္ေနရာရာ ..... အျပီးသတ္လဲေလ်ာင္းျခင္း ..... တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္လိမ့္မယ္ .... ႏွစ္ခုစလံုးလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ဘဲ... တစ္ခုမွမဟုတ္ပဲ ... လဲက်ေနျခင္းသက္သက္လဲျဖစ္ႏုိင္တယ္ .... ျပန္ထေကာင္းထႏိုင္ေသးတယ္ေပါ့ .... သိပ္ေတာ့ မေရရာလွပါဘူး ... လဲေနတယ္ဆိုတာေလာက္ေတာ့ မွန္လိမ့္မယ္ .... ဆက္ေျပာရေအာင္တရွိန္ထိုး .... ဟုတ္တယ္ သိပ္ျပီး တရွိန္ထိုးဆန္လြန္းလို႔လားမသိဘူး ... ညွင္ညွင္သာသာ ထိုးဆင္းလာတဲ့အရာ... ထိေတြ႕ .... ခုနက ေျပာေနတဲ့ တစ္ခုခုကို ထိေတြ႔ .... အသားစိုင္ .... အလင္း တစ္ခုခုကေတာ့ ျဖစ္ေနတယ္ ... ဘာျဖစ္ေနတာလည္း သိခ်င္လား ..... ေျပာျပမယ္... ေအးစက္ တင္းက်ပ္ ျဖဴေဖ်ာ့ .... သူတို႔ေတြ ထိေတြ႕မႈမွာ ေတြ႕ေနရတယ္.. ျဖစ္ေနၾကတယ္... ဘယ္က ျဖစ္တာလည္း တစ္ခုခုကလား ... ႏွစ္ခု လံုးကလား... ဒါမွမဟုတ္ ... ဟုတ္တယ္ ကၽြန္ေတာ္သိပ္နားမလည္ေတာ့ဘူး ...... လဲေလ်ာင္းေနေသာအရာ ... သက္ရွိ ျဖစ္လိမ့္မည္။ အလင္းနဲ႔ ေလ သူတို႕လည္း သက္ရွိေတြပဲျဖစ္လိမ့္မယ္။ အသက္ေတာ့မရွဴဘူးေပါ့ ...။ ဒီလိုနဲ႕ ဟိုလိုနဲ႕ ... ဟိုလိုလို ... ဒီလိုလို ... တစ္ခုခုရွိရင္ရွိ ျဖစ္ရင္ျဖစ္... ျဖစ္ျပီးရွိ ... ရွိျပီးျဖစ္... ရွင္းေနရင္းနဲ႕ကိုရွဳပ္လာျပီ ေသခ်ာတာကေတာ့ လွဳပ္ရွားမႈကင္းမဲ့စြာနဲ႕ ေအးစက္တင္းက်ပ္ခ်င္းေတြ အသက္၀င္လာတယ္ ဆိုတာေသခ်ာတယ္ ....။ တစ္ေနရာ .... တည္ေနရာ ... အခန္းတစ္ခုေပါ့ေလ...။ မႈိင္းညစ္ညစ္တိုကသာ ျပည့္သိပ္လႊမ္းမိုးမႈ ရွိေနသည္။ .... မတိမက် အပိုင္းအျခားနဲ႕ ၾကိမ္ႏႈန္းမမွန္တဲ့ က်ိဳၾကားက်ိဳၾကား ရွိဳက္သံ .... တစ္စံုတစ္ခု အတြက္ ၀မ္းနည္းေနပံုရတယ္... မႏွစ္သိမ့္ပါနဲ႕ ရွိပါေစ ... သူ႔လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႕သူေပါ့။ တိုင္ကပ္နာရိသံ ``ခ်က္... ခ်က္´´ (ခ်ပ္ခ်ပ္ လည္း ျဖစ္ႏုိင္သည္) .. ေလတိုက္လို႔ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ဖ်ပ္ဖ်ပ္လက္သြားတဲ့ စာရြက္ေတြရဲ႕အသံ .... သူကေနအလင္းတိုက္ရိုက္မထိသလိုလို ထိသလိုလို ဒါေပမဲ့ ... အသံပါပဲ .... ျပီး၇င္ေတာ့ အသံထြက္မရွိတဲ့ အရာေတြရဲ႕အသံ .... တိတ္ဆိတ္ေနတာလို႔လည္းေျပာလို႔ရတာေပါ့ေလ ...။ တိုင္ကပ္နာရီက နံရံမွာကပ္ .... စာရြက္ေတြ စားပြဲခံုနဲ႔ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ အပံုလိုက္ ..... ရွိဳက္သံတို႔ ကိုယ္စားျပဳအရပ္မ်က္ႏွာ ..... ..... ၁၊၂၊၃၊၄၊ (ေယာက္)(ခု) သက္ရွိ၊ သက္မဲ့၊ ျဒပ္ရွိ၊ ျဒပ္မဲ့ အေတာင္ပံအျပတ္နဲ႕ မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့ နတ္သမီး၊ ေဘာင္ေလးခုၾကားမွာ ျငိမ္သက္ .... သူ႔မွာ ရွိဳက္သံမရွိဘူး ...စကားသံမရွိဘူး.. စာရြက္သံမရွိဘူး.. နာရီသံမရွိဘူး... ဘာသံမွ သူ႔စီမွာမရွိဘူး... ဒါေပမယ့္သူ ... တိတ္ဆိတ္မေနဘူး ...... သိပ္ေတာ ေသခ်ာလွပါဘူးေလ .... ေလတိုက္သြားတယ္... ျပဴတင္ေပါက္ တစ္ခ်က္လႈပ္..... လို္က္ကာကေတာ့ ျငိမ္သက္ .... ရွခနဲ လင္းသြားသလိုပဲ ..။ အေသအခ်ာၾကိးလည္း မဟုတ္ပါဘူး .... နာရီသံထပ္ၾကားရတယ္.... ခုနက ရွဳိက္သံ ရွိပါေသးတယ္.. အားလံုးဒီတိုင္းပဲ ... တစ္ေနရာ တည္ေနရာတစ္ခုမွာေပါ့ ...........

'ေတး'

'ေတး'



တစ္ရြက္တစ္ေလေလာက္ေပါ့
ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ..... ..... ..... .....
ေပးပါ ..... ေပးပါ ..... ေပး ..... ပါ
ေပ်ာက္သြား ..... ..... ထြက္က်မလာေတာ့
ဒီလိုနဲ႔ ..... ..... ..... .....
လက္လွမ္းမွိသေလာက္ပဲ လြမ္းလိုက္
ရင္၀ွက္အံဆြဲေရ ..... .....
အသေခၤ်တစ္ခုစာ ျမတ္ႏိုးခဲ့ေပါ့
ငါ့ကို ကပ်က္ကေခ်ာ္ သတိရေပးပါ

မ်က္ေတာင္တစ္ေခတ္စာလႈံျပီး
နင့္နာမည္ကို ေရရြက္ပါ့မယ္ ..... .....
' ...... ' ' ...... ' ' ...... ' ' ...... '
' ...... ' ' ...... ' ' ...... ' ' ...... '
ေက်ာရိုးေၾကေျမြတစ္ေကာင္အတြက္
လ ..... - ြ ..... မ ..... - ္..... - း ..... နဲ႔ 'လြမ္း'
ဒီေလာက္ဆို ေတာ္တန္ပါျပီ ..... ..... ..... ေတာ္တန္ပါျပီကြယ္ ..... ..... .....


(ေနႏွင္းစက္)
ၾကယ္သို႔ ရူးသူ (သကၠရာဇ္ .. /.. /.. မွ .. /.. /.. ထိ )

(၁)

၂၀၀၄

Sep

၂၂

PS2 ..... .....

အျဖဴ၊ အစိမ္း

သစ္ရြက္၊ ေလထု

ရယ္သံ ..... ..... .....

(၂)

သၾကားလံုး၊
ေကာ္ရစ္ဒါ

ျငင္းပယ္ခ်င္း ..... ..... .....

(၃)

လိႈက္သံ + ရွိဳက္သံ = တင္းမာမႈ

သင္ရိုးညႊန္းတမ္း

ေၾကာင္းျပ ပုဒ္အစုေပါင္း

က်ိဳးႏြံမႈ

တန္ျပန္ဥပကၡာ

(၄)

ျမဴႏွင္း၊ ဖေယာင္းခ်ပ္မ်ား

ေျခလွမ္း၊ အၾကည့္ ..... .....

၁၉-၂၂.၁၁၀၄

စာမ်က္ႏွာ အခန္ ( ..... ) အစ

(၅)

အျပံဳး - ၁၃ -

ဘီထိုဗင္ + မိုးဇက္ ≠ ၂၀၀၅ ဆိုနာတာ

ေခါင္းေလာင္းသံ အမွတ္(၂)

ၾကည္ႏူးဆြတ္ပ်ံ

(၆)

လမ္းေဟာင္း

အိမ္သစ္ရာသစ္

ခလုတ္တိုက္ စကၠန္႕၀က္

တစ္ဘ၀လံုးစာ ယံုမွားခဲ့ေပါ့ `` မိၾကယ္စင္ ´´

(၇)

..... ေ၀ ..... .....

..... ..... လြင့္ .....

ေပ ..... ..... .....

..... ..... ..... ေလ

ေခ်ာ္ေျခ ေခ်ာ္လက္

အ ..... ည ..... တ ..... ရ

(၈)

သတင္းစကား

သံသယ

ေရႊ႕ကြက္အေျပာင္းအလဲ

ေမးခြန္း

မာန္ // မာန္

(၉)

အလႊာ ..... တစ္ထြာ

ဆို႔ ..... နင့္ ..... ေက်ာ ..... ခိုင္း

တစ္ဘ၀လံုးစာ ေႂကြက်ခဲ့ေပါ့ `` မိၾကယ္စင္ ´´

၁ - ၁ = ၀

ပယ္ဖ်က္ျခင္းခံ ... လူ ...

(၁၀)

တစ္ခ်ပ္မက ေမွာက္

တပါးသူလက္က ပန္းႏုေရာင္

တစ ... တစ ... `ဟ´

အနည္မထိုင္ခင္ မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ခဲ့ .....

(၁၁)

လမ္းက်ယ္မ်ားမွ မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္

သဲရွပ္သံ ပြင့္ လွစ္

ခေရ ..... ..... .....

သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေသ

(၁၂)

ေခ်ာ္လြဲမႈအတြက္ လႊဲထားျခင္းမ်ား

ထာ၀ရ (အထင္သက္သက္သာ)

ရူးခ်င္း ရြတ္တဲ့ ေန႔မ်ား ..... .....

(၁၃)

တစ္ဘ၀လံုးစာ ယံုမွားခဲ့ေပါ့ `` မိၾကယ္စင္ ´´

တစ္ဘ၀လံုးစာ ေႂကြက်ခဲ့ေပါ့ `` မိၾကယ္စင္ ´´

တစ္ဘ၀လံုးစာ ေႁခြပစ္ခဲ့ေပါ့ `` မိၾကယ္စင္ ´´

`` မိၾကယ္စင္ ´´

`` မိၾကယ္စင္ ´´

`` မိၾကယ္စင္ ´´

`` ... ... ´´ `` ... ´´ `` ... ... ´´ `` ... ´´


(ေနႏွင္းစက္)