အေဆာင္ ၂၆ အခန္း ၂၆

ဘယ္လိုေခါက္ေခါက္
ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္ မျမည္တဲ့ တံခါးကေန
ငါ၀င္ခဲ့ပါ့မယ္။

ရက္ရာဇာရဲ႕ အသက္ရွဴသံကို တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ေဖးမ
ငါတို႔ လမ္းက ခရီးဆန္းမဟုတ္လို႔
ခလုတ္ေတာ့ မကင္းဘူး …..။

တစ္လွည့္စီအရိပ္ေပးရင္း
အေ၀းဆံုးအထိေပါ့ကြယ္ ။
ဒီေခတ္ႀကီးက ကိုယ့္ေရကိုခ်ိဳးၿပီး
သူမ်ားကို ေျခထိုးခ်င္တဲ့ ေခတ္။

သတၱဳနံ႕ေတြနဲ႕ ရပ္ကြက္
ေနာက္ျပီး
စကၠဴစုတ္ကို ထမင္းလို ထုတ္စားသူေတြရဲ႕
အေရခြံ႕လဲမႈနဲ႔ ေ၀းေ၀းကို သြားမယ္။

ရင္၀ွက္အံဆြဲေရ ……
ငါ့ရင္မွာ ခိုၿပီး ရဲရဲႀကီး ၀ဲသြားလိုက္ၾကစို႔။

ေနႏွင္းစက္

စကၠဴစားၾကသူမ်ား

ဘ၀ေပးကုသိုလ္ေကာင္းတဲ့သူေတြက
စကၠဴေလယာဥ္ပ်ံႀကီးစီး
ခရီးေတြသြားၾကတယ္။
စားပြဲေသာက္ပြဲေတြကို
ကုန္ေအာင္မစားၾကဘူး။
ငါးမန္းေတာင္ဟင္းခ်ိဳနဲ႔ ၀ိုင္နီေတြေသာက္တယ္။
အေအးခန္းထဲ ေခါင္းတလႈပ္လႈပ္
ဘီးတပ္ကုလားထိုင္ေပၚ ပါးစပ္တလႈပ္လႈပ္
သူတို႔ တံခါးဖြင့္ဖို႔လက္မလိုဘူး
သူရဲ႕ မဒမ္ ပိုကာ၀ုိင္းသြားတယ္
သူ႔သမီးငယ္ ပါတီတတ္တယ္
အရံ လူမငယ္ေတြနဲ႔ သီခ်င္းေတြ ဆိုၾက
ညအိပ္၀တ္စံုက သက္ရွိတြန္႔ေခါက္ေတာင္တန္းမ်ား
တစ္ညနဲ႔ ေနာက္ တစ္ည
ကုတင္ေပၚက ေကာက္ေၾကာင္းေျပာင္းေျပာင္းသြားတယ္။
သူ႔ေခါင္းေတြ ေသးေသးလာတယ္။
သူ႔လက္ေတြ ႀကီးလာတယ္။
ခႏၶာေဗဒ ကမာၻႀကီးနဲ႔ တူတူလာ
ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းက က်ံဳလီ
ဘ၀ေပးကုသိုလ္ေကာင္းသူေတြက
စကၠဴေတြစားၿပီး ေျမႀကီးထဲသြားၾကတယ္ …..

ေနႏွင္းစက္

ကဗ်ာရွည္

စကားလံုးမ်ားမ်ား၊ စာမ်က္ႏွာမ်ားမ်ား၊ လိုင္းမ်ားမ်ားေရးလို႔ ခင္ဗ်ားကဗ်ာရွည္သြားၿပီထင္ေနလား။ ကဗ်ာရွည္ရွည္ေရးဖို႔ လွ်ာရွည္ရွည္ စကားရွည္ရွည္၊ အလုပ္ရွည္ရွည္၊ အရပ္ရွည္ရွည္၊ အေတြးရွည္ရွည္၊ တဆိတ္ ခင္ဗ်ား လက္တန္ေျခတန္ေတြ ရွည္လြန္းတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၾကားျဖတ္ေျပာခ်င္တာက ခင္ဗ်ာ နဲ႔ က်ဳပ္ ကိစၥ။ ခင္ဗ်ားဘယ္သူလည္းဆိုတဲ့ ကိစၥ။ က်ဳပ္ဘက္ကၾကည့္ရင္ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ား က်ဳပ္က က်ဳပ္၊ က်ဳပ္ဘက္က မၾကည့္ဘဲ ခင္ဗ်ားဘက္ကၾကည့္ေတာ့ ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ က်ဳပ္ကခင္ဗ်ား၊ က်ဳပ္နဲ႔ ခင္ဗ်ားၾကားမွာ ကဗ်ာရွိရင္ က်ဳပ္ ကဗ်ာ ခင္ဗ်ား ခင္ဗ်ား ကဗ်ာ က်ဳပ္ က်ဳပ္ နဲ႔ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ား ကဗ်ာက က်ဳပ္ က်ဳပ္ နဲ႔ ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္က ကဗ်ာက ခင္ဗ်ား ကဗ်ာနဲ႔ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ား က်ဳပ္က က်ဳပ္ က်ဳပ္နဲ႔ ကဗ်ာက ခင္ဗ်ား ခင္းဗ်ားက က်ဳပ္၊ ဒီလိုဆိုရင္လည္း ႐ႈပ္ေနတဲ့ ကိစၥကို ဒီတိုင္းထားလုိက္မယ္။ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေျပာမယ္ ကဗ်ာရွည္၊ ကဗ်ာတို ကိစၥဆက္မယ္။ “ ကဗ်ာ တို/ရွည္ တစ္ပြဲေလာက္ ” “ ဟင္းနဲ႔လား သၾကားနဲ႔လား ” “ အခ်ိဳ ေလ်ာ့လုိက္တာေပါ့ဗ်ာ ” ဒီစာမ်က္ႏွာေက်ာ္ ဟိုစာမ်က္ႏွာေရာက္ရင္ ဒီစာမ်က္ႏွာက ဟိုစာမ်က္ႏွာျဖစ္ၿပီး ဟိုစာမ်က္ႏွာက ဒီစာမ်က္ႏွာျဖစ္သြားမယ္ ဒီစကားမ်က္ႏွာေပၚက ဒီစာေၾကာင္းေတြ နဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြက ဟိုစာမ်က္ႏွာေပၚ ေရာက္မလာဘဲ ဟုိစာမ်က္ႏွာျဖစ္သြားတဲ့ ဒီစာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ဒီအေၾကာင္းေတြက ဟိုအေၾကာင္း အျဖစ္နဲ႔ က်န္ခဲ့ၿပီး ဟိုစာမ်က္ႏွာက ဒီစာမ်က္ႏွာျဖစ္ၿပီး ဒီအေၾကာင္းအရာဆိုတဲ့ ဟိုအေၾကာင္းအရာ အသစ္ေတြကို ျမင္ရၿပီး ဟိုအေၾကာင္းအရာျဖစ္မယ့္ ဒီအေၾကာင္းအရာက အေဟာင္း ျဖစ္သြားမယ္။ အျမင္ရွည္ရွည္ျမင္ၾက။ ဒါလုိအပ္ခ်က္ အရည္အခ်င္းလား လံုး၀ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ငါ မေထာက္ခံဘူး မိတ္ေဆြ။ အၾကည့္ေတြ ရွည္ရွည္။ အသံေတြရွည္ရွည္။ သတိရွည္ရွည္။ အိပ္မက္ရွည္ရွည္ထဲ။ ဆံပင္ရွည္ရွည္၊ လက္သည္းရွည္ရွည္၊ အရပ္ရွည္ရွည္၊ လက္တန္သြယ္သြယ္ ရွည္ရွည္၊ ငါမျမင္ဘူးတဲ့ ေကာင္းမေလး အလွရွည္ရွည္၊ သူမ လမ္းမရွည္ရွည္ေပၚက တိုက္ခန္းရွည္ရွည္ထဲ ထိုင္ခံုရွည္ရွည္ေပၚမွာ စႏၵရား မည္းမည္းရွည္ရွည္ႀကီးေပၚက ခလုတ္ ျဖဴျဖဴ မဲမဲ တိုတို ရွည္ရွည္ေလးေတြေပၚ လက္ေခ်ာင္း ရွည္ရွည္ ျဖဴျဖဴ လက္သည္းရွည္ရွည္ မဲမဲေလးေတြနဲ႔ သီခ်င္းရွည္ရွည္ တစ္ပုဒ္ကို အလြမ္းရွည္ရွည္လြမ္းလိုက္ အသံရွည္ရွည္ဆြဲလုိက္။ ဒီလိုနဲ႔ ဆံပင္ မည္းမည္းရွည္ရွည္ေတြ ရွည္ရွည္လ်ားလ်ား လြန္႔လူး …. ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ….

ေနႏွင္းစက္

တစ္ခါက အခါခါ

တစ္လွမး္ျခင္း ဆန္ဆန္

ရုတ္တရက္ ဆန္ဆန္

ရာဇသံမေပးဘဲ ဟိုးေလးတေက်ာ္ေက်ာ္ …

မေခၚဘဲလာမိသူက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ႀကိဳးကြင္းခ်

လြတ္ေနတဲ့ နံရိုးၾကား သစ္သားျပားေတာင္ အစားထိုးမထားဘူး

။ထား။ဒါဆိုလည္း ထား။ ဟိုဟာဆိုလည္း ထား။

သီခ်င္းထဲက ထား။ မဟုတ္။ ဘူး။ ထား။ မရွိရွိတာခ်

ထား။ မဟုတ္ရင္

ယူ ထား ။

ျပီး ရင္ သြား။

ရွဴေဆးဘူးနဲ႔ ကိုယ့္အသက္ကို ကိုယ္ျပန္ဖို႔ မလံုေလာက္ပါ။

ဟိုးတစ္ေခါက္က တစ္ေယာက္တည္း ႀကိဳးက်စ္စီမံရ။

ေသြးေပါင္ေတြ ထိုးထိုးက်

ၿပီးမွ ဘယ္သူမွ မျမင္ရလိုက္တဲ့ သာဓကေတြ ခင္း

က်င္း ျပ သ။

တူ ထား။

ခ်ည္တုပ္ဖို႔၊ ဆြဲခ်ဖို႔။ ငါ့အနားမရွိေတာ့ ငါ့နားမရွိေတာ့ ငါ အနားမရွိေတာ့ ငါ နားမရွိေတာ့။

မရွိေတာ့။ မသိေတာ့။ မ …. ေတာ့။ …. ေတာ့။ ေတာ့။ …..။

တစ္စံု .. တစ္ရာ တစ္စံုတစ္ရာမွ မေသခ်ာဘူး။

သြားရေအာင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ အေဖာ္ၫွိ ။

အမိေရ။

ထပ္ထပ္ထပ္ထပ္ထပ္ထပ္ ၿပီး အလိုက္သိသိသိ ေပးမိျပန္ၿပီ။

(ေနႏွင္းစက္)

“ျဖစ္ရပ္မွန္ မ်ဥ္းေစာင္း အမွန္ျဖစ္ရပ္”

ရြာရိုးကိုးေပါက္ လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔

တားမရႏိုင္ဘူး

ငါမေရာက္ရာ၌ သူေပ်ာ္ရြင္ေစ။

(ေနႏွင္းစက္)

မူပိုင္

အမွတ္တရ အေထာက္အထားေတြ

ေျပးထြက္သြားရင္ေတာင္

မွတ္မွတ္ရရ ရင္ဘတ္က ဘယ္သူမွ ခိုးမရႏိုင္ဘူး။

(ေနႏွင္းစက္)